آزمایشهای سه ماه آخر بارداری:غربالگری سلامت جنین و وضع حمل بی خطر

آزمایشهای سه ماه آخر بارداری غربالگری سلامت جنین و وضع حمل بی خطر

از لحظه‌ای که متوجه می‌شوید باردار هستید تا زمانی که زایمان می‌کنید اتقاقات و لحظات زیادی خواهید داشت که شامل اولین ضربه کودک به شکم شما و مواردی از این قبیل است و باید در دفعات مختلف به مطب پزشک مراجعه کنید زیرا انجام دادن آزمایشات غربالگری در این دوران اهمیت بسیار زیادی در حفظ سلامت شما و جنین در حال رشد شما دارد. خوشبختانه اکثر این آزمایشات به سرعت انجام می‌شوند و شما هیچگونه دردی را احساس نمی‌کنید.

در سه ماهه آخر بارداری، پزشک از شما می‌خواهد که آزمایشات تشخیصی خاصی را انجام دهید. همه این آزمایشات کاملا ایمن هستند و به منظور اطمینان از سلامت مادر و جنین انجام می‌‌شوند.

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

آزمایش غربالگری در دوران بارداری چیست؟


منظور از آزمایش غربالگری مجموعه‌ای از ارزیابی‌ها است که در دوران بارداری انجام می‌شود پزشکی شما این آزمایشات را از طریق روش‌های مختلفی انجام می‌دهد که می‌توانند شامل آزمایش خون، نمونه برداری از واژن، آزمایش غیر تهاجمی ‌ژنتیک، التراسوند و بررسی ضربان قلب جنین باشند. برخی از آزمایشات غربالگری در این دوران به صورت آزمایشات روتین در نظر گرفته می‌‌شوند و معمولاً در همه بارداری‌ها انجام می‌شوند و وضعیت رشد جنین و اطمینان از سلامت مادر برای حمل جنین تا زمان زایمان را بررسی می‌‌کنند، این آزمایشات به پزشک کمک می‌‌کنند بتواند وضعیت مادر را به طور دقیق ارزیابی کند و در صورت بروز هرگونه اختلالی به رفع آن بپردازد و شرایط مادر را تحت کنترل درآورد.

انواع آزمایشات غربالگری


معمولاً آزمایشات دوران بارداری در دو دسته تشخیصی یا غربالگری تقسیم می‌شوند. آزمایشات تشخیصی حداقل با ۹۹ درصد اطمینان برخوردار هستند و دقت بالایی دارند. آزمایشات دوران بارداری به پزشک کمک می‌‌کنند متوجه شود آیا شما در شرایط پرخطر قرار دارید یا در شرایط کم خطر به سر می‌‌برید بلوط پیشرفت‌های ایجاد شده در عرصه پزشکی و فناوری نسبت به گذشته شما انتخاب های بیشتری برای انجام آزمایشات غربالگری دارید و گزینه‌های موجود به سرعت در حال تغییر است. به عنوان مثال آزمایش سل فریDNA که یک روش غیر تهاجمی ‌در آزمایشات ژنتیک دوران بارداری است و می‌تواند زودتر از سایر آزمایشات وجود اختلالات ژنتیکی را نشان دهد سال‌ها است که به پزشکان کمک شایانی می‌‌کند. به همین دلیل باید همیشه به روز باشید و از آخرین روش‌های غربالگری اطلاع یابید.

در سه ماهه سوم بارداری چه اتفاقی رخ می‌‌دهد؟


در سه ماهه سوم بارداری چه اتفاقی رخ می‌‌دهد؟

در سه ماهه سوم بارداری وزن جنین افزایش می‌‌یابد، انگشتان و ناخن‌های او روشن می‌‌کند و چشم‌های خود را باز و بسته می‌کند به احتمال زیاد در این دوران شما به سرعت خسته می‌شوید و دچار تنگی نفس خواهید شد که این مسئله کاملاً طبیعی است. در این دوران حرکات جنین را بیشتر از قبل احساس می‌کنید. احتمال تولد جنین در هفته ۳۷ بارداری وجود دارد. هرچه جنین مدت بیشتری درون رحم باقی بماند هنگام تولد سالم‌تر خواهد بود. اگر بارداری شما سالم و کم خطر است باید تا هفته ۳۶ هر دو تا چهار هفته به پزشک مراجعه کنید پس از اتمام هفته ۳۶ و تا شروع زایمان باید برای چکاپ هفتگی آماده شوید.

 در چکاپ سه ماه آخر بارداری پزشک چه کارهایی را انجام می‌دهد؟


پزشک در هر جلسه ویزیت وزن و سطح فشار خون شما را بررسی می‌‌کند. پزشک انجام آزمایش ادرار را به لحاظ بررسی وجود عفونت، دفع پروتئین یا قند در خواست می‌کند. دفع پروتئین در ادرار در سه ماهه سوم بارداری می‌‌تواند نشانه پره اکلامپسی باشد. وجود قند در ادرار می‌تواند نشان دهنده ابتلا به دیابت بارداری باشد. پزشک شکم شما را بررسی می‌‌کند تا از رشد جنین اطمینان یابد سپس وضعیت دهانه رحم را به لحاظ باز شدن بررسی می‌نماید. در این دوران پزشک انجام آزمایش خون را به لحاظ تشخیص کم‌خونی درخواست می‌‌کند در صورتی که قبل از بارداری سابقه کم خونی داشته باشید این مسئله اهمیت بیشتری خواهد یافت. کم‌خونی به این معنا است که به اندازه کافی گلبول‌های قرمز در خون شما وجود ندارد.

 تست‌های غربالگری سه ماهه آخر شامل چه مواردی است؟


بیوفیزیکال پروفایل

بیوفیزیکال پروفایل

معمولاً این آزمایشات هفتگی یا شبهه هفتگی پس از هفته ۳۲ بارداری انجام می‌شود. این آزمایش در زنانی انجام می‌شود که در معرض خطر عوارض بارداری قرار دارند و شامل انجام سونوگرافی و بررسی ضربان قلب جنین است و پزشک موارد مختلفی از قبیل ضربان قلب جنین، تعداد تنفس، حرکات بدن، حجم عضلات، و میزان مایع آمنیوتیک را ثبت می‌کند. پزشک بر اساس اعداد به دست آمده و شرایط شما تصمیم می‌گیرد که آیا باید جنین را زودتر متولد کند یا آنکه جنین باید به موقع به دنیا بیاید.

  • تست تحمل گلوکز: گاهی اوقات پزشک بین هفته ۲۴ تا ۲۸ بارداری درخواست انجام تست تحمل گلوکز را می‌دهد تا اطمینان حاصل کند که آیا جنین به طور صحیح از قند استفاده می‌کند یا خیر. در آزمایشگاه یک محلول بسیار شیرین به شما داده می‌شود و پس از یک ساعت از شما آزمایش خون گرفته خواهد شد. نیازی نیست که قبل از انجام تست یک ساعت تحمل گلوکز ناشتا باشید اما قبل از آزمایش از خوردن کلوچه یا شیرینی اجتناب کنید. در صورتی که قند خون شما بالا باشد پزشک درخواست انجام آزمایشات بیشتری را می‌کند تا بتواند به طور قطع بگوید آیا شما دیابت بارداری دارید یا خیر.
  • تست هماتوکریت: این آزمایش به تشخیص کم خونی یا کمبود آهن در خون کمک می‌کند.
  • تست سفلیس: ممکن است بدون آنکه بدانید به بیماری سفلیس مبتلا شده باشید و عفونت را به جنین خود انتقال دهید. در صورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد پزشک به کمک داروهای آنتی بیوتیک در دوران بارداری به درمان شما می‌‌پردازد و پس از تولد نیز درمان جنین را شروع می‌‌کند. برخی از نوزادان آلوده به عفونت در صورتی که تحت درمان قرار نگیرند چند روز پس از تولد فوت می‌کنند. گروهی از نوزادانی که زنده می‌‌مانند نیز در معرض خطر نابینایی، آسیب دیدگی مغز، از دست دادن شنوایی، و مشکلات مربوط به استخوان، پوست، و دندان قرار می‌گیرند.

 انجام سونوگرافی

در سه ماه آخر بارداری نیز مانند هفته‌های قبل پزشک درخواست انجام سونوگرافی را می‌دهد تا از وضعیت جنین، رشد آن، سلامت او اطمینان حاصل کنند و برای اطمینان از منظم بودن ضربان قلب جنین و عملکرد صحیح قلب او وضعیت جنین را بررسی می‌نماید.

تست تشخیصی استرپتوکوک گروه ب  چیست؟

در شکم، مقعد، مثانه، واژن و حتی گلوی تعداد زیادی از ما باکتری استرپتوکوک گروه ب وجود دارد که معمولاً مشکلی برای بزرگسالان ایجاد نمی‌کند اما می‌‌تواند باعث بروز عفونت‌های حاد و جدی در نوزادان شود. معمولاً در هفته ۳۵ تا ۳۷ بارداری انجام می‌شود و شما به لحاظ وجود باکتری استرپتوکوک گروه ب که در حدود ۲۵ درصد زنان وجود دارد بررسی می‌شوید. پزشک برای انجام این آزمایش ابتدا از واژن و سپس از مقعد شما نمونه تهیه می‌‌کند. دوران بارداری تنها دورانی است که باید این نوع باکتری شناسایی شود و درمان گردد. در بدن برخی از زنان مقدار زیادی از این باکتری وجود دارد که در هنگام زایمان با دادن داروی آنتی بیوتیک به کنترل این مشکل می‌‌پردازند تا از سرایت عفونت به جنین پیشگیری شود. این باکتری در نوزادان تازه متولد شده توجه بالایی دارد و می‌‌تواند باعث بروز عفونت جدی و حتی مرگ نوزاد شود.

 تست عامل عفونی بیماری‌های مقاربتی (STI) چیست؟

پزشک در سه ماهه سوم بارداری شما را به لحاظ بیماری‌های مقاربتی ارزیابی می‌‌کند. پزشک بر اساس فاکتورهای خطر درخواست انجام آزمایشات زیر را می‌دهد:

  • عفونت کلامیدیا
  • ویروس hiv
  • سفلیس
  • سوزاک

 تست مربوط به سلامت جنین چیست؟


تست مربوط به سلامت جنین چیست؟

در صورتی که پزشک به سلامت جنین مشکوک شود، جنین طبق انتظار رشد نکرده باشد، یا در معرض خطر برخی بیماری‌ها قرار داشته باشد درخواست انجام برخی از آزمایشات را می‌دهد:

 تست آمنیوسنتز چیست؟

  • در صورتی که پزشک به این نتیجه برسد که احتمال ابتلا جنین به یک عفونت باکتریایی، که کوریو آمنیونیت نام دارد، وجود دارد درخواست انجام تست آمنیوسنتز را می‌دهد. در صورتی که پزشک به کم‌خونی جنین مشکوک می‌‌شود نیز درخواست انجام این تست را خواهد داد. معمولا این تست در دو ماهه سوم بارداری برای تشخیص مشکلات کروموزومی ‌مانند سندروم داون انجام می‌شود. از این تست همچنین برای تشخیص عملکرد صحیح استفاده می‌شود.
  • پزشک برای انجام تست آمنیوسنتز یک سرنگ بلند و نازک را از طریق شکم وارد رحم شما می‌نماید و سرنگ را پر از مایع آمنیوتیک می‌‌کند. پزشک به منظور انجام دقیق این آزمایش و تعیین محل دقیق جنین از دستگاه سونوگرافی استفاده می‌کنند. ریسک سقط جنین یا زایمان پیش از موعد پس از انجام تست آمنیوسنتز وجود دارد. در صورتی که پزشک در حین نمونه بند برداری متوجه عفونت شود درخواست زایمان پیش از موعد را خواهد داد این کار به درمان زود هنگام عفونت کمک خواهد کرد.

 تست بدون استرس چیست

  • تست بدون استرس ضربان قلب جنین را در حال حرکت اندازه گیری می‌کند. در صورتی که جنین به صورت طبیعی حرکت نداشته باشد یا از موعد زایمان شما گذشته باشد پزشک درخواست انجام این تست را خواهد داد. تست بدون استرس می‌‌تواند به تشخیص سالم بودن جفت کمک نماید.
  • برخلاف تست استرس در بزرگسالان که بر عملکرد طبیعی قلب تأکید دارد، این تست در دوران بارداری بر عملکرد طبیعی و ضربان قلب جنین تأکید می‌‌کند. اگر بارداری شما پر خطر باشد یا در هفته‌های آخر بارداری قرار داشته باشید پزشک درخواست انجام هفتگی این تست را می‌دهد.
  • گاهی اوقات ضربان قلب جنین پایین است زیرا جنین در حال چرت زدن می‌باشد. در این حالت پزشک سعی می‌‌کند به آرامی جنین را بیدار کند. در صورتی که همچنان ضربان قلب جنین پایین باشد پزشک درخواست انجام بیوفیزیکال پروفایل را می‌دهد. در این حالت اطلاعات حاصل از تست بدون استرس با نتایج حاصل از سونوگرافی تلفیق می‌‌شود تا پزشک بتواند وضعیت جنین را به طور دقیق ارزیابی نماید.

 تست استرس انقباضی یا تست چالش اکسی توسین چیست؟

تست استرس انقباضی یا تست چالش اکسی توسین چیست؟

  • تست استرس ضربان قلب جنین را در حالت استرس ارزیابی می‌‌کند البته سطح استرس خیلی زیاد نیست. در این حالت پزشک از تحریک نوک سینه‌های شما یا اکسی توسین برای تحریک انقباضات خفیف استفاده می‌کند. هدف از انجام این فرایند ارزیابی واکنش قلب جنین به انقباض است.
  • در صورتی که همه شرایط طبیعی باشد ضربان قلب جنین حتی هنگامی‌که انقباضات باعث محدود شدن جریان خون به جفت می‌‌شود، ثابت باقی خواهد ماند. در صورتی که ضربان قلب جنین ناپایدار باشد پزشک می‌‌تواند دیدگاه بهتری در خصوص واکنش جنین در هنگام شروع زایمان داشته باشد. این امر باعث می‌شود که پزشک بتواند در این شرایط ارزیابی بهتری از وضعیت جنین و مادر داشته باشد عنوان مثال بتواند فرایند زایمان را تسریع کند یا زمینه انجام سزارین را فراهم نماید.

 مراقبت از خود در منزل


ممکن است شما با نزدیک شدن به تاریخ زایمان در خصوص سلامت جنین خود نگران باشید که این مسئله کاملاً طبیعی است. در صورتی که هر گونه سوال و نگرانی در این خصوص داشتید با پزشک خود مشورت کنید زیرا استرس و اضطراب بر سلامت جنین تاثیر می‌گذارد. بنابراین بهتر است تا حد امکان از هرگونه استرس و اضطراب خودداری کنید.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.

آزمایشات غربالگری سه ماهه اول: تست سندرم داون و سلامتی جنین

آزمایش

در طول 40 هفته بارداری، شما بیشتر از هر دوره‌ای از زندگی‌تان باید آزمایش انجام دهید. برخی از آزمایش‌ها برای بررسی سلامتی شما هستند و برخی هم برای سلامتی بچه. برخی از آن‌ها آزمایشاتی معمولی هستند و برخی هم اختیاری. برخی آزمایشات جدیدی هستند، ولی بیشترشان سال‌ها است که انجام می‌شوند. اما یک چیز مشخص است: تعداد و تنوع آن‌ها، جدا از نام‌های اختصاری که انتظار می‌رود به یاد بگیرید، ممکن است برایتان خسته کنند شود.

بسیار مهم است که قبل از انجام آزمایش، بدانید که یک تست غربالگری چیست. این باعث می‌شود کمی از میزان نگرانی شما کاسته شود، چون این نگرانی‌ها می‌توانند بر نتایج آزمایش تاثیرگذار باشند. آزمایش‌های غربالگری تنها نتایج مربوط به تست خون را مورد توجه قرار نمی‌دهند، آن‌ها تعدادی از عوامل مختلف را با هم مقایسه می‌کنند (همچون سن، نژاد، نتایج آزمایش خون و غیره) سپس سطح خطر وجود مساله‌ای غیرعادی را در فرد تخمین می‌زنند.

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

انواع آزمایش‌ها


به خاطر داشته باشید که دو نوع تست ژنتیک وجود دارد:

  • یک تست غربالگری که میزان خطر به دنیا آمدن کودک‌تان با نقصی مشخص را ارزیابی می‌کند
  • یک تست تشخیص که به شما پاسخ تقریبا واضحی را ارائه می‌دهد

غربالگری سه ماهه اول، آزمایشی قبل از تولد کودک است که اطلاعات اولیه‌ای درباره میزان خطر وجود مشکلات کروموزمی خاصی در کودک را ارائه می‌دهد؛ مشکلاتی همچون سندروم داون (تریزومی 21) و سندروم ادوارد (تریزومی 18).

غربالگری سه ماهه اول که به آن تست ترکیبی سه ماهه اول هم گفته می‌شود، دارای دو مرحله است:

  • یک آزمایش خون برای اندازه‌گیری سطح دو ماده مختص دوره بارداری در خون مادر یعنی پروتئین پلاسمای A مرتبط با بارداری و گنادوتروپین جفتی انسان (هاش‌سی‌جی)
  • یک آزمایش فراصوت هم برای اندازه‌گیری میزان مایع جمع شده در بافت پشت گردن جنین (تست غربالگری نوکال ترانس لوسنسی یا NT)

معمولا غربالگری سه ماهه اول در طول هفته‌های 11 و 14 بارداری انجام می‌شود. با استفاده از سن شما و نتایج آزمایش خون و امواج فراصوت، پزشک می‌تواند میزان احتمال مبتلا بودن جنین به سندروم داون یا تریسمونی 18 را تخمین بزند. اگر نتایج نشان دهد که میزان این احتمال متوسط یا بالا است، شما می‌توانید غربالگری سه ماهه اول را با تست دیگری دنبال کنید که نتایج واضح‌تری داشته باشد.

چرا تست انجام می‌شود؟


غربالگری سه ماهه اول برای تخمین میزان احتمال مبتلا بودن جنین شما به سندروم داون انجام می‌شود. این آزمایش همچنین اطلاعاتی در مورد خطر وجود تریزومی 18 نیز ارائه می‌دهد. سندروم داون باعث ایجاد اختلالاتی دائمی در رشد اجتماعی و ذهنی فرد، و همنین مشکلات فیزیکی مختلف دیگری هم می‌شود. تریزومی 18 با نقص‌های شدیدتری همراه است و اغلب در سن 1 سالگی بسیار کشنده خواهد بود. غربالگری سه ماهه اول، میزان خطر نقص در لوله عصبی همچون مهره‌شکاف (اسپینا بیفیدا) را تخمین نمی‌زند. غربالگری سه ماهه اول زودتر از تست‌های غربالگری دیگر مربوط به پیش از تولد انجام می‌شود، بنابراین نتایج آن را در همان اوایل بارداری خواهید داشت. این باعث می‌شود وقت بیشتری برای تصمیم گرفتن در مورد تست‌های بعدی، اقدامات دوره بارداری، درمان دارویی و مدیریت حین و بعد از زایمان داشته باشید. اگر بچه شما مبتلا به سندروم داون تشخیص داده شد، شما وقت بیشتری دارید تا برای انجام مراقبت‌های خاصی که کودک‌تان نیاز خواهد داشت آماده شوید. دیگر تست‌های غربالگری می‌تواند بعدا در دوره بارداری انجام شود. یک نمونه از این تست‌ها، آزمایش کوآد است، آزمایش خونی که معمولا بین هفته‌های 15 تا 20 بارداری انجام می‌شود. آزمایش کوآد می‌تواند میزان احتمال ابتلای جنین شما به سندروم داون یا تریزومی 18، همچنین نقص‌های مربوط به لوله عصبی همچون مهره‌شکاف را تخمین بزند. برخی پرستاران نتایج غربالگری سه ماهه اول را با نتایج آزمایش کوآد اسکرین ترکیب می‌کنند، که به این کار غربالگری ترکیبی می‌گویند. این روش میزان دقت تشخیص سندروم داون را افزایش می‌دهد. به خاطر داشته باشید، غربالگری سه ماهه اول، آزمایشی اختیاری است. نتایج آزمایش تنها به این موضوع اشاره دارد که آیا شما احتمال داشتن کودکی با سندروم داون یا تریزومی 18 را دارید یا خیر، و به این معنا نیست که کودک شما واقعا یکی از این مشکلات را داشته باشد. قبل از انجام آزمایش در مورد نتایج آزمایش و اینکه چه معنایی برایتان خواهند داشت، خوب فکر کنید. به این فکر کنید که آیا این آزمایش واقعا ارزش نگرانی احتمالی که ممکن است ایجاد شود را دارد! یا اینکه شما می‌خواهید بارداری‌تان را با توجه به نتایج آزمایش به صورتی مناسب‌تر کنترل کنید. همچنین به این مساله هم توجه داشته باشید که چه سطحی از احتمال وجود ریسک برایتان کافی خواهد بود تا یک آزمایش جدی‌تری را هم انجام دهید.

آزمایش‌های روزانه


آزمایش‌های خون اولیه

یک نمونه خون برای تعدادی از بیماری‌های مختلف، غربالگری خواهد شد. شمارش کامل خون (سی‌بی‌سی) مشخص می‌کند که آیا شما هموگولوبین کافی در سلول‌های قرمز خون‌تان دارید، تعداد بسیار پایین می‌تواند نشانه‌ای از کم‌خونی باشد که ممکن است باعث ضعف و خستگی شما شود. تست دیگری، نوع گروه خونی شما و مثبت یا منفی بودن Rh شما (آر اچ پروتئینی است که روی سلول‌های قرمز خون یافت می‌شود( را تعیین می‌کند. به علاوه شما برای هپاتیت ب هم آزمایش می‌شوید که اگر درمان نشود می‌تواند در آینده باعث ایجاد بیماری‌های کبد در کودک شما شود. نهایتا، شما برای آنتی‌بادی‌هایی در برابر سرخچه (سرخک آلمانی) و آبله مرغان آزمایش می‌شوید، اگر بدنتان ایمن نباشد، قرار گرفتن در معرض این بیماری‌ها در طول دوره بارداری می‌تواند نقص‌هایی را در تولد کودک ایجاد کند.

  • زمان انجام آزمایش: دراولین ویزیت شما قبلا از تولد بچه (معمولا شش تا هشت هفته قبل از بارداری)
  • نتایج و اقدامات بعدی: اگر کمبود آهن داشته باشید، پزشک احتمالا مکملی را در کنار ویتامین‌های مورد نیاز مربوط به قبل از تولد برایتان تجویز می‌کند. اگر شما یکی از 10 تا 15 درصد افرادی باشید که فاقد پروتئین آر اچ هستند (آر اچ-منفی باشید) و کودک شما آر اچ مثبت باشد، تزریق گلوبولین ایمن آر اچ (Rhlg) می‌تواند از تولید آنتی‌بادی‌هایی در بدن که ممکن است به جنین حمله کنند، جلوگیری کند. اگر شما مبتلا به هپاتیت ب باشید، پس از تولد، سریعا برای نوزادتان دارو تجویز کرده و واکسن هپاتیت ب تزریق می‌کنند. این کار تا 95 درصد برای جلوگیری از بروز بیماری در نوزاد موثر خواهد بود. بیشتر زنان به خاطر واکسیناسیون دوران کودکی‌شان، در برابر سرخچه و آبله مرغان ایمن هستند، اما اگر شما مطمئن نیستید که واکسن آن را تزریق کرده باشید، با پزشکتان در این مورد صحبت کنید.

آزمایش‌ بیماری‌های آمیزشی (STD) (H3)

یک آزمایش خون برای بررسی HIV انجام می‌شود. اچ‌آی‌وی ویروسی است که باعث ایجاد ایدز می‌شود و می‌تواند قبل و یا هنگام بارداری از جفت (پلاسنتا) عبور کرده و جنین را هم مبتلا کند. از گردن رحم هم نمونه برداری شده و با هدف تشخیص بیماری سوزناک و کلامیدیا (در صورت عدم درمان، هر دو می‌توانند باعث تولد زودرس یا عفونت چشم در نوزاد شوند) آزمایش می‌شود. یک تست خون هم برای سیفلیس (در صورت بررسی نشدن، می‌تواند باعث سقط جنین یا مرده‌زایی شود) انجام می‌شود. اگر علائم مربوط به هرپس تناسلی (تبخال دستگاه تناسلی) را دارید، یک نمونه کشت آزمایشگاهی می‌تواند بیماری را تایید کند.

  • زمان انجام آزمایش: در اولین ویزیت قبل از زایمان
  • نتایج و اقدامات بعدی: اگر مبتلا به HIV باشید، در طول بارداری و زایمان تحت درمان قرار می‌گیرید که خطر انتقال بیماری از مادر به نوزاد را از 25 درصد به حدود 7 درصد کاهش می‌دهد. اگر مبتلا به سوزناک، کلامیدیا، یا سیفلیس هستید، با آنتیبیوتیک‌هایی تحت درمان قرار می‌گیرید که برای جنین شما بی‌خطر خواهد بود. اگر مبتلا به هرپس باشید، یک درمان ضدویروسی می‌تواند از شیوع بیماری جلوگیری کند. اگر عفونت هرپس در هنگام زایمان فعال باشد، پزشک ممکن است عمل سزارین را توصیه کند.

آزمایش پاپ اسمیر

سلول‌ها از گردن رحم شما برای بررسی سرطان رحم جدا می‌شوند.

  • زمان انجام آزمایش: در اولین ویزیت شما قبل از زایمان
  • نتایج و پیگیری‌های بعدی: اگر آزمایش، رشد توده سرطانی یا پیش‌سرطانی را نشان داد، که در کمتر از یک درصد از زنان ظاهر می‌شود، با توجه به میزان پیشرفت سرطان، درمان حین بارداری و یا پس از آن آغاز می‌شود.

فشار خون

تست استاندارد گرفتن فشار خون از بازو، هر گونه تغییر ناگهانی را آشکار می‌کند.

  • زمان انجام آزمایش: در هر یک از ویزیت‌های قبل از تولد
  • نتایج و اقدامات بعدی: پروتئینوری (وجود مقداری غیرطبیعی پروتئین در ادرار) ممکن است نشان ‌دهنده پره‌اکلامپسی (فشار خون بالا در حاملگی) باشد. این وضعیت که در 5 تا 8 درصد از زنان حامله روی می‌دهد، می‌تواند مانع رسیدن کودک شما به وزن مناسب شود و باعث می‌شود جفت سرراهی از دیواره رحم جدا شود و شما را در معرض خطر سکته مغزی، اختلال در کبد و مشکلات دیگری قرار می‌دهد. موارد خفیف با استراحت می‌تواند درمان شود، موارد شدید هم ممکن است نیاز به داروهای کاهنده فشار خون یا زایمان پیش از موعد باشد.

آزمایش‌ ادرار

این آزمایش میزان پروتئین (یک نشانه احتمالی برای پره‌اکلامپسی)، قند (بالا بودن قند ممکن است نشان دهنده دیابت دوران بارداری باشد) و در برخی موارد، خون و باکتری (که می‌تواند نشان دهنده عفونت ادراری باشد) را بررسی می‌کند.

  • زمان انجام آزمایش: در هر یک از ویزیت‌های قبل از تولد
  • نتایج و اقدامات بعدی: دیابت دوران بارداری، که می‌تواند باعث رشد بسیار سریع بچه‌تان شود، به ندرت تا قبل از سه ماهه دوم یا سوم ایجاد شود. موارد خفیف‌تر را با رژیم غذایی و موارد شدیدتر را هم با انسولین می‌توان کنترل کرد. عفونت ادراری را می‌توان با آنتیبیوتیک‌هایی که برای بچه ضرری ندارند، درمان کرد (در صورت درمان نشدن، می‌تواند به عفونت کلیه و زایمان پیش از موعد منجر شود).

امواج فراصوت

یک وسیله دستی، در طول شکم شما حرکت داده می‌شود یا در قسمت واژینال شما قرار می‌گیرد، و امواج صوتی منتشر شده از آن، تصاویری از جنین را ایجاد می‌کنند. حدود هفته نهم بارداری، برای تعیین سن، میزان رشد، موقعیت، ضربان قلب بچه‌ و اینکه دوقلو هستند یا نه، یک اسکن فراصوت اولیه انجام می‌شود. در حالت استاندارد، اسکن دوم در هفته‌های 18 تا 20 صورت می‌گیرد، که در این زمان می‌تواند جنسیت کودک را مشخص کند. با اسکن فراصوت همچنین مکان قرارگیری جفت و مقدار مایع آمنیوتیک در رحم هم مشخص می‌شود. می‌تواند برخی بیماری‌های مادرزادی همچون نارسایی قلبی، لب شکافته یا مهره شکاف (فضایی باز در ستون فقرات) را هم تشخیص دهد. بیشتر پزشکان از تکنولوژی دو بعدی استفاده می‌کنند البته تکنولوژی سه بعدی هم در برخی از شهرهای بزرگ موجود است.

  • زمان انجام آزمایش: بیشتر زنان دو بار این آزمایش را انجام می‌دهند، اولین آزمایش در هفته نهم، و دومی هم در هفته‌های 18 تا 20
  • نتایج و اقدامات بعدی: اقدامات بعدی بستگی به دلیل شما برای انجام اسکن فراصوت دارد. اگر هدفتان تعیین سن جنین بوده باشد، زمان موعود ممکن است تغییر کند. اگر احتمال وجود مشکلی همچون مهره شکافت مشاهده شود، می‌توانید برای اطمینان از این تشخیص، تست‌های بیشتری انجام دهید. (تست‌های اضافه را در پایین بخوانید).

تست‌های اضافه

فیبروز سیستیک (CF) (H4)

آزمایش خون یا بزاق دهان برای تعیین این که آیا یکی از والدین حامل CF هستند، انجام می‌شود. CF یک اختلال ژنتیکی است که مشکلاتی دائمی را در هضم و تنفس ایجاد می‌کند. اگر پدر و مادر هر دو حامل این بیماری باشند، 25 درصد احتمال دارد که کودکشان هم مبتلا به CF باشد.

  • زمان انجام آزمایش: در طول سه ماهه اول یا دوم، بهترین زمان قبل از هفته 20 است
  • نتایج و اقدامات بعدی: CVS (بخش پایین را بخوانید) یا آمنیوسنتز می‌تواند تشخیص قبلی را تایید کند.

نمونه‌گیری از پرزهای جفتی (CVS) (H4)

این فرایند، اختلالات ژنتیکی همچون سندروم داون، کم‌خونی داسی‌شکل، و فیبروز سیستیک را بررسی می‌کند. توده کوچک سلولی از پرزهای جفتی (که بخش‌های کوچکی از جفت هستند) از طریق یک کاتتر واژینال یا از طریق یک سرنگ از ناحیه شکم گرفته می‌شود. CVS نمی‌تواند نقص لوله عصبی باز را تشخیص دهد (که نخاع از پشت کودک بیرون زده است). این آزمایش گزینه‌ای برای زنان بالای 35 سال سن (خطر وجود اختلالات کروموزومی با افزایش سن بیشتر می‌شود) و یا کسانی است که در خانواده‌شان پیشینه وجود اختلالات کروموزومی دارند. ریسک‌هایی هم با این آزمایش همراه است: تقریبا یک درصد از زنانی که این آزمایش را انجام می‌دهند، فرایند این آزمایش منجر به سقط جنین در آن‌ها می‌شود.

  • زمان انجام آزمایش: در هفته‌های 10 تا 13 بارداری
  • نتایج و اقدامات بعدی: نتایج آزمایش که دقت ان بیش از 99 است، معمولا پس از ده روز آماده می‌شود. یک آزمایش سریع‌تر هم به نام FISH (هیبریداسیون فلورانس در جا) می‌تواند به سرعت، پنج اختلال کروموزومی عمده را بررسی کند، که یکی از آن‌ها سندروم داون است. نتیجه این آزمایش پس از یک یا دو روز آماده می‌شود. مزیت اصلی CVS این است که می‌تواند در اوایل بارداری انجام شود.

غربالگری پشت گردنی یا NT (H3)

این تست نسبتا جدید، که ترکیبی از دو تست است برای تشخیص سندروم داون قبل از آزمایش استاندارد سه ماهه دوم، انجام می‌شود. همچنین می‌تواند در تشخیص اختلالات دیگری در سه ماهه اول هم مفید واقع شود. یک اولتراسوند میژه، میزان مایع انباشته شده در پشت گردن جنین را اندازه‌گیری می‌کند (اندازه‌گیری پشت گردنی)، زیاد بودن این مایع می‌تواند نشانه‌ای از وجود سندروم داون باشد. یک آزمایش خون، سطح هورمون‌های مرتبط با افزایش ریسک سندروم داون را اندازه می‌گیرد. این آزمایش مثل CVS یا آمنیوسنتز منجر به سقط جنین نمی‌شود، اما هنوز همه جا در دسترس نیست، پس برای پیدا کردن بیمارستانی با این امکانات با پزشکتان صحبت کنید.

  • زمان انجام آزمایش: در هفته 11 تا 13
  • نتایج و اقدامات بعدی: محققان بر این باور اند که میزان دقت غربالگری NT می‌تواند به 90 درصد برسد. اگر نتایج آزمایش شما خطر وجود اختلالی را نشان داد، برای تایید این تشخیص، آزمایش CVS یا آمنیوسنتز پیشنهاد می‌شود.

آزمایش تیروئید (tsh) برای تشخیص بیماری کم کاری یا پرکاری تیروئید

آزمایش تیروئید (tsh) برای تشخیص بیماری کم کاری یا پرکاری تیروئید

آزمایش هورمون تیروئید یک نوع آزمایش خون است که عملکرد غده تیروئید را بررسی می‌‌کند. غده تیروئید وظیفه تولید هورمون‌های را برعهده دارد که نحوه مصرف انرژی توسط بدن را تنظیم می‌کنند. هورمون های تیروئید برای رشد طبیعی مغز به ویژه در سه سال اول زندگی بسیار ضروری هستند. در مواردی که غده تیروئید کودک و اندازه کافی هورمون تولید نکند (کم کاری مادرزادی تیروئید) کودک دچار ناتوانی ذهنی خواهد شد. همه کودکان برای رشد و تکامل طبیعی به هورمون‌های تیروئید نیاز دارند، بزرگسالان نیز برای تنظیم میزان انرژی مصرفی بدن خود این هورمون ها نیازمند هستند.

غده تیروئید شما مقدار زیادی هورمون تولید می‌‌کند علائمی از قبیل کاهش وزن، عصبانیت و پرخاشگری، لرزش بدن، و احساس قرار گرفتن روی بلندی را تجربه خواهید کرد. در این حالت پرکاری تیروئید گفته می‌‌شود. معمولا زمانی که پزشک در خصوص سطح هورمون‌های تیروئید شما مشکوک شود درخواست انجام آزمایش غربالگری از قبیل T4 یا هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) را می‌‌دهد. در صورتی که نتایج حاصل از آزمایش غیر طبیعی باشند، پزشک برای تشخیص علت آن آزمایشات بیشتری را درخواست خواهد کرد.

آزمایشگاه با بهره‌گیری از تجهیزات دقیق و به روز خود آزمایشات تیروئید برای تشخیص کم‌کاری و پرکاری تیروئید  از طریق نمونه‌گیری از خون بیمار انجام می‌دهد. جهت کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش تیروئید می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

در آزمایش تیروئید چه پارامترهایی اندازه گیری می‌شوند؟


 اندازه گیری پارامترهای زیر در آزمایش خون می‌‌توان نتیجه آزمایش را تحلیل کرد.

 تیروکسین کل (T4)

 بخش بسیار زیادی از هورمون تیروکسین در خون به پروتئینی که گلوبولین متصل شونده به تیروکسین نام دارد، متصل می‌‌شود. کمتر از یک درصد از هورمون‌های تیروکسین آزاد است. در آزمایش خون تیروکسین کل، سطح تیروکسین آزاد، و متصل اندازه‌ گیری می‌‌شود. تیروکسین آزاد بر عملکرد بافت‌های بدن تاثیر می‌گذارد و اما تیروکسین متصل چنین عملکردی ندارد.

 تیروکسین آزاد (FT4 یا FTI)

 می‌‌توان به طور مستقیم به اندازه گیری تیروکسین آزاد (T4) پرداخت یا آن را به عنوان شاخص تیروکسین آزاد (FTI) محاسبه کرد. شاخص تیروکسین آزاد نسبت تیروکسین آزاد را با تیروکسین متصل شونده مقایسه می‌‌کند. شاخص تیروکسین آزاد می‌‌تواند به تشخیص حضورT4  به علت سطح غیرطبیعی گلوبولین متصل شونده به تیروکسین کمک کند.

تری یدوتیرونین (T3)

 بخش زیادی از تری یدوتیرونین در خون به گلوبولین متصل شونده تیروکسین متصل می‌شود. کمتر از یک درصد از این هورمون در خون به صورت آزاد وجود دارد. در آزمایش خون T3 سطح تری یدوتیرونین آزاد متصل شونده اندازه‌ گیری می‌‌شود. هورمون T3 در مقایسه با هورمون T4 تاثیر بیشتری بر میزان مصرف انرژی توسط بدن دارد این در حالی است که سطح T3 به طور طبیعی کمتر از T4 است.

 چرا این آزمایشات انجام می‌شود؟


 آزمایش تیروئید برای موارد زیر انجام می‌شود:

  • پزشک برای تشخیص علت غیرطبیعی بودن سطح هورمون تحریک کننده تیروئید درخواست انجام آزمایش تیروئید را می‌دهد. این مسئله شایع‌ترین علت انجام آزمایش هورمون تیروئید است.
  • پزشک برای تشخیص میزان سودمند بودن درمان بیماری تیروئید درخواست انجام آزمایش را می‌دهد. تیروکسین کل، اعداد مربوط به تیروکسین آزاد، و شاخص تیروکسین آزاد، برای بررسی درمان پرکاری تیروئید مورد بررسی قرار می‌گیرند.
  • نوزادانی که تازه متولد می‌شوند به لحاظ طبیعی بودن عملکرد غده تیروئید مورد بررسی قرار می‌گیرند. اختلالی که کم کاری مادرزادی تیروئید نام دارد می‌تواند از رشد طبیعی و تکامل مغز و جسمی کودک جلوگیری کند و باعث بروز علائم و مشکلات شدیدی از قبیل ناتوانی ذهنی شود، اما اگر نوزاد پس از تولد تحت درمان قرار بگیرد می‌توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

 علائم کم کاری تیروئید چیست؟


  علائم کم کاری تیروئید در افراد مختلف متفاوت است برخی از علائم کم کاری تیروئید عبارتند از: خستگی، افزایش وزن، عدم تحمل سرما، خشکی پوست، یبوست، شکنندگی ناخن‌ها، ریزش مو، درد عضلانی، تغییرات خلق و خو، و تغییر در چرخه قاعدگی بانوان. اما همیشه این علائم به کم کاری تیروئید ارتباط ندارند و در صورتی که سطح هورمون‌های تیروئید طبیعی بود باید به دنبال دلایل دیگری گشت.

 علائم پرکاری تیروئید چیست؟


 علائم پرکاری تیروئید می‌تواند شامل مواردی نظیر بالا بودن ضربان قلب، لرزش دست، عدم تحمل دمای گرم، تعریق زیاد، کاهش وزن، افزایش میزان اشتها، و شل شدن مدفوع باشد. علائم پرکاری تیروئید در افراد مختلف متفاوت است این علائم صرفاً به پرکاری تیروئید ارتباط ندارند و در صورتی که سطح هورمون‌های تیروئید طبیعی بود باید به دنبال دلایل دیگری گشت. یکی از علل اصلی پرکاری تیروئید یا هیپرتیروئیدیسم یک بیماری خود ایمنی به نام بیماری گریوز است که تحت عنوان وجود یک یا چند گره سمی در تیروئید تعریف می‌شود، گاهی اوقات التهاب موقت غده تیروئید که تیروئیدیت نام دارد باعث بروز این مشکل می‌شود. شناسایی علت پرکاری تیروئید اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا هر یک از این اختلالات به روش‌های مختلفی کنترل و درمان می‌شوند. درمان پرکاری تیروئید می‌تواند شامل مصرف داروهای ضد تیروئید، ید رادیو اکتیو، جراحی یا کنترل آن باشد.

 چگونه برای انجام آزمایش هورمون تیروئید آماده شویم؟


 تعداد زیادی از داروها می‌توانند باعث تغییر نتیجه آزمایش هورمون تیروئید شوند. قبل از انجام آزمایش با پزشک خود در خصوص هر نوع دارویی که مصرف می‌کنید مشورت نمایید. اگر از داروهای تیروئید استفاده می‌کنید با پزشک خود در خصوص آخرین دوز مصرفی مشورت نمایید. ممکن است پزشک از شما بخواهد که به طور موقت قبل از انجام آزمایش مصرف داروهای خود را قطع کنید. با پزشک خود درباره سوالات احتمالی، نگرانی درباره نیاز به انجام آزمایش، نحوه انجام آزمایش، و تفسیر نتایج آن صحبت کنید.

 آزمایش تیروئید چگونه انجام می‌شود؟


 آزمایش تیروئید به روش‌های زیر انجام می‌‌شود:

 آزمایش خون

 پزشک بر اساس مراحل زیر اقدام به جمع آوری نمونه خون می‌‌کند:

  • یک باند کشی را دور بازی شما می‌‌بندد تا جریان خون قطع شود. این کار باعث می‌‌شود که عروق زیر باند بزرگ شوند و پزشک بتواند به راحتی سرنگ را وارد رگ نماید.
  • محل مورد نظر را با الکل تمیز می‌کند سپس سرنگ را وارد رگ می‌‌کند. گاهی اوقات پزشک به چندین نمونه خون نیاز دارد.
  • خون جمع آوری شده را درون لوله آزمایش می‌ریزد.
  • پس از آنکه فرایند نمونه گیری انجام شد باند را از بازوی شما باز می‌‌کند.
  • سپس یک تکه پنبه یا باند را روی محل مورد نظر قرار می‌‌دهد.
  • موضع مورد نظر را فشار می‌‌دهد تا خونریزی نکند.

 نمونه گیری از پاشنه پای نوزادان

 برای تهیه نمونه خون نوزادان از پاشنه پای آنها استفاده می‌‌شود. پاشنه پای نوزاد به کمک یک وسیله تیز خراش داده می‌شود و چند قطره خون جمع آوری می‌‌گردد.

 تفسیر آزمایش تیروئید به چه صورت است؟


آزمایش هورمون تیروئید آزمایشی است که با هدف بررسی میزان عملکرد غده تیروئید انجام می‌شود.

 طبیعی بودن آزمایش

 در برگه آزمایش رنج طبیعی که مرجع نام دارد ارائه می‌‌شود. هر آزمایشگاه رنج مخصوص خود را دارد و ممکن است آنچه یک آزمایشگاه به عنوان مرجع اعلام می‌‌کند با مرجع یک آزمایشگاه دیگر تفاوت داشته باشد. در برگه گزارش آزمایشگاه رنجی که در آن مرکز مورد استفاده قرار می‌گیرد ذکر شود. به علاوه پزشک نتیجه آزمایش را بر اساس سطح سلامت شما و سایر فاکتورها ارزیابی می‌‌کند. این امر بدین معنا است که اگر جواب آزمایشات هورمون تیروئید خارج از رنج طبیعی باشد از لحاظ آزمایشگاه یا پزشک طبیعی تلقی می‌‌شود. معمولا جواب آزمایش طی مدت چند روز آماده می‌شود. به طور کلی در آزمایشگاه سطح (T4) آزاد (FT4) و همچنین تیروکسین کل (T4) و T3 اندازه گیری می‌‌شود. نتایج حاصل از آزمایش این هورمون ها با نتایج حاصل از هورمون تحریک کننده تیروئید مقایسه می‌‌شود.

تیروکسین کل: (T4)

11.8 – 22.6 میکروگرم بر دسی لیتر یا 152 – 292 نانومول
بر لیتر در نوزادان

6.4 – 13.3 میکروگرم بر دسی لیتر (83.172 میکرومول بر دسی
لیتر) در کودکان نوپا و کودکان بزرگتر

5.4 – 11.5 میکروگرم بر دسی لیتر ( 57.148 میکرومول بر
دسی لیتر) در بزرگسالان

تیروکسین آزاد: (FT4)

0.7 – 2.0 نانوگرم بر دسی لیتر یا 10- 26 پیکومول در دسی
لیتر

تری یدوتیرونین کل: (T3)

105 -245 نانوگرم بر دسی لیتر (1.6 – 3.8 نانومول بر
لیتر) در کودکان یک تا 14 ساله

82 – 213 نانوگرم بر دسی لیتر (1.3 – 3.28 نانومول بر
لیتر) در جوانان 12 تا 23 ساله

80 -200 نانوگرم بر دسی لیتر (1.2 – 3.1 نانومول بر لیتر)
در بزرگسالان

تری یدوتیرونین آزاد: (FTS)

240 -480 پیکوگرم بر دسی لیتر یا 4.0 – 7.4 پیکوگرم بر
لیتر در بزرگسالان

شاخص تیروکسین آزاد: (FTI)

1.5 – 4.5 ( شاخص ) در بزرگسالان

برخی از بیماری‌ها می‌‌توانند باعث تغییر سطح هورمون تیروئید شوند. پزشک با شما در خصوص نتایج غیرطبیعی که ممکن است با علائم و وضعیت سلامت شما در گذشته ارتباط داشته باشد صحبت خواهد کرد.

 بالا بودن سطح هورمون‌های تیروئید

 ممکن است سطح تیروئید در طی موارد زیر بالا برود:

  • اختلالات غده تیروئید مانند بیماری گریوز، التهاب غده تیروئید، یا گواتر که شامل یک یا چند توده غیر طبیعی است.
  • مصرف بیش از حد داروی تیروئید می‌‌‌تواند باعث بالا رفتن سطح هورمون‌های تیروئید شود.

 پایین بودن سطح هورمون های تیروئید

 ممکن است سطح هورمون های تیروئید در طی موارد زیر پایین باشد:

  • بیماری تیروئید مانند التهاب غده تیروئید
  • اختلالات غده هیپوفیز
  • تخریب غده تیروئید توسط عمل جراحی یا پرتو درمانی

 چه عواملی بر نتیجه آزمایش تاثیر می‌‌گذارند؟


در شرایط زیر شما نمی‌‌توانید متقاضی مناسبی برای آزمایش تیروئید باشید، یا آنکه نتایج حاصل از آزمایش به درد نمی‌‌خورد:

  • مصرف برخی از داروها نظیر موارد زیر باعث اختلال در آزمایش می‌‌شود:
  1. داروهای استروئیدی، استروژن، پروژسترون، و قرص پیشگیری از بارداری
  2. داروهای رقیق کننده خون مانند آسپرین، هپارین، یا وارفارین
  3. داروهای ضد تشنج مانند فنی توئین و کاربامازپین
  4. داروهای قلب مانند پرانولول، یا امید یا آمیودارون
  5. مصرف لیتیوم
  • عکس برداری توسط ماده حاجب بر نتیجه آزمایش تاثیر می‌گذارد.
  • بارداری نتیجه آزمایش را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد.

 آیا آزمایش تیروئید درد دارد؟


 در این آزمایش احساس بیمار ممکن است به صورت زیر باشد:

 آزمایش خون

 پزشکی یک باند پلاستیکی را دور بازوی شما می‌‌بندد سپس سرنگ را وارد سیاهرگ بازو می‌نماید و به تهیه نمونه می‌‌پردازد و ممکن است شما اصلا متوجه چیزی نشوید.

 نمونه برداری از پاشنه پا

 هنگام خراب شدن پوست درد خفیف احساس می‌شود و ممکن است کودک شما کمی ‌بی قراری کند.

 بیشتر بدانید


  • از آنجاییکه در آزمایش پرکاری مادرزادی تیروئید که احتمال دارد نتیجه آزمایش تیروئید نوزاد به طور کاذب مثبت شود باید مجدد چند روز بعد نتیجه هورمون تیروئید را تکرار کرد اگر هنوز نتیجه هورمون تیروئید غیر طبیعی بود پزشک به پرکاری مادرزادی تیروئید مشکوک شد مجدداً درخواست تکرار آزمایش خواهد کرد.
  • معمولاً از سایر آزمایشات خون برای بررسی میزان عملکرد غده تیروئید استفاده می‌شود که عبارتند از:
  1. در آزمایش هورمون تحریک کننده تیروئید سطح این هورمون در نمونه خون تهیه شده اندازه گیری می‌شود و به عنوان موفق ترین روش برای یافتن مشکلات تیروئید در نظر گرفته می‌شود. اگر نتیجه این آزمایش غیرطبیعی باشد پزشک درخواست انجام سایر آزمایشات هورمون تیروئید از قبیل T3 یا T4 را می‌‌دهد.
  2. آزمایش آنتی‌بادی‌های تیروئید سطح آنتی‌بادی‌هایی که علیه بافت تیروئید تولید می‌شوند را اندازه‌ گیری می‌‌کند. این آنتی‌بادی‌ها می‌‌توانند وجود بیماری خود ایمنی از قبیل بیماری گریوز یا تیروئیدیت هاشیموتو را تایید یا رد نمایند.
  3. آزمایش گلوبولین متصل شونده به تیروکسین نیز می‌‌تواند به پزشک کمک کند. گلوبولین متصل شونده به تیروکسین یک پروتئین بسیار مهم در خون است که وظیفه حمل هورمون‌های T3 و T4 تیروئید را برعهده دارد اما معمولاً انجام این آزمایش چندان توصیه نمی‌‌شود.
  • برخی دیگر از آزمایشاتی که برای بررسی مشکلات مرتبط با غده تیروئید انجام می‌‌شوند عبارتند از:
  1. اسکن تیروئید یا تست مصرف ید رادیو اکتیو
  2. سونوگرافی از غده تیروئید یا سونوگرافی از غده پاراتیروئید
  3. نمونه برداری از غده تیروئید

 آزمایشات بعدی و روتین

 اگر نتایج آزمایشات نشان دهد که غده تیروئید شما پرکاری یا کم کار است پزشک درخواست انجام تست مصرف ید رادیو اکتیو یا سونوگرافی از تیروئید را می‌دهد. این آزمایشات می‌‌توانند مشکلات ساختاری مانند غده تیروئید، فعالیت غده تیروئید، و هرگونه توموری که باعث بروز مشکل شده است را نشان دهند. پزشک بر اساس نتایج حاصل از این آزمایشات اقدام به نمونه برداری از بافت تیروئید می‌کند تا بتواند وجود سرطان را تشخیص دهد. اگر نتایج اسکن تیروئید طبیعی باشد به احتمال زیاد پزشک برای تنظیم فعالیت غده تیروئید به شما دارو می‌دهد و انجام آزمایشات روتین را برای اطمینان از تاثیرگذاری داروهای تجویز شده پیشنهاد می‌‌کند.

 چه موقع باید در ارتباط با تیروئید به پزشک مراجعه کرد؟


 دلیل اصلی برای مراجعه به پزشک در خصوص تیروئید وجود دارد: وجود هرگونه مشکل در خصوص عملکرد غده تیروئید ( سطح هورمون‌ها) و وجود گره در تیروئید. در این شرایط مراجعه به پزشک ضروری است.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است

آزمایش ادرار اعتیاد در تشخیص مصرف مواد مخدر برای استخدام و ازدواج

آزمایش ادرار اعتیاد در تشخیص مصرف مواد مخدر برای استخدام و ازدواج

آزمایش ادرار برای عدم اعتیاد که تحت عنوان آزمایش تشخیص مواد مخدر و اعتیاد شناخته می‌‌شود یک آزمایش بدون درد است که پزشک نمونه ادرار را به لحاظ وجود برخی مواد خاص غیرقانونی یا مصرف برخی از انواع مواد مخدر آنالیز می‌‌کند. تست ادرار عدم اعتیاد برای تشخیص موارد زیر مورد استفاده قرار می‌گیرد:

  • آمفتامین‌ها
  • مت آمفتامی‌ن
  • بنزودیازپین
  • باربیتورات
  • ماری جوانا
  • کوکائین
  • متادون
  • مشتقات تریاک
  • داروهای روان گردان

می‌توان از آزمایش ادرار برای تشخیص الکل نیز استفاده کرد اما معمولاً مصرف الکل از طریق تست تنفس انجام می‌شود. آزمایش ادرار می‌‌تواند به پزشک برای تشخیص نوع ماده مصرف شده کمک کند. پس از آن که آزمایش ادرار به سوء مصرف مواد مخدر را تایید کرد پزشک به بیمار برای شروع طرح درمان کمک خواهد کرد. انجام آزمایش ادرار در طول اجرای برنامه درمان سوء مصرف مواد مخدر به پزشک کمک می‌‌کند بتواند از موثر بودن طرح درمان اطمینان حاصل کند و مطمئن شود که فرد دیگر به سراغ مواد نرفته است.

آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد فرآیندی است که کارفرما برای تشخیص معتاد بودن فرد متقاضی درخواست می‌‌کند می‌‌توان از این نوع آزمایش نیز قبل از ازدواج برای تشخیص سوء مصرف مواد مخدر استفاده کرد. آزمایش ادرار می‌‌تواند مصرف الکل مواد مخدر و سایر مواد غیر قانونی که به تازگی مصرف شده‌اند را تایید کند. به طور کلی از آزمایش ادرار به منظور تشخیص اعتیاد برای تایید یا رد کردن رفتارهای متناقض فرد استفاده نمی‌‌شود. آزمایش ادرار زمانی تاثیر گذاری بهتری دارد که بر اساس یک اصول مکتوب و مشخص که در اختیار متقاضی کار قرار می‌‌گیرد، انجام شود و اطلاعات آموزشی لازم در خصوص خطرات مصرف الکل و مواد مخدر و علائم و نشانه های مصرف آن به او داده شود.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره در آزمایشگاه تخصصی تحت نظر دکتر می توانید با شماره ما تماس بگیرید.

هدف از انجام آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد چیست؟


 در برخی شرایط خاص انجام آزمایش تشخیص اعتیاد ضروری خواهد بود. به عنوان مثال در صورتی که پزشک به مصرف مواد مخدر یا الکل در یک فرد مشکوک شود درخواست انجام این آزمایش را خواهد داد. اگر در واحد اورژانس رفتار بیمار عجیب و خطرناک باشد و هوشیاری کافی نداشته باشد پزشک انجام تست اعتیاد را درخواست خواهد کرد. اکثر کارفرمایان قبل از استخدام متقاضی درخواست انجام آزمایش عدم اعتیاد را می‌دهند. یکی از مزایای آزمایش عدم اعتیاد این است که از فعالیت و اشتغال افراد معتاد در مراکزی که نیاز به دقت و هوشیاری بالا دارند جلوگیری می‌‌شود به عنوان مثال اعتیاد فرد کنترل کننده واحد ترافیک هوایی یا اعتیاد راننده کامیون می‌تواند امنیت همه افراد را به خطر بیندازد بنابراین انجام تست عدم اعتیاد در برخی مشاغل ضروری است تا ریسک تصادفات مرتبط با آن شغل کاهش یابد. مراکز توانبخشی و ترک اعتیاد به الکل و مواد مخدر در فواصل زمانی معین از بیماران خود آزمایش می‌گیرند، این امر باعث می‌شود بیمارانی که از خدمات ترک اعتیاد به الکل و مواد مخدر بهره می‌گیرند کاملا هوشیار باشند. اگر شما در یک مرکز به صورت موقت کار می‌کنید ممکن است به صورت کاملا تصادفی و بدون اطلاع قبلی از شما بخواهند آزمایش ادرار بدهید تا عدم اعتیاد شما تایید شود. می‌‌توان از این آزمایش در محیط منزل نیز استفاده کرد به عنوان مثال ممکن است اعضای خانواده از شما بخواهند آزمایش اعتیاد بدهید تا اطمینان حاصل کنند که به الکل و مواد مخدر اعتیاد ندارید. اگر قصد داری که این آزمایش در منزل انجام دهید بهتر است با پزشک خانوادگی خود در این زمینه مشورت نمایید، در صورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد پزشک می‌‌تواند به شما برای ترک اعتیاد کمک کند.

 انواع آزمایش ادرار عدم اعتیاد شامل چه مواردی است؟


 دو نوع آزمایش ادرار برای عدم اعتیاد وجود دارد، تست اول تست سنجش ایمنی نام دارد که یک تست مقرون به صرفه است و نتایج حاصل از آنالیز ادرار را به سرعت ارائه می‌‌دهد اما دارای نواقص و معایبی است، به عنوان مثال این نوع تست نمی‌‌تواند انواع مشتقات مخدر را شناسایی نماید. همچنین گاهی اوقات باعث می‌شود که نتیجه آزمایش به اشتباه مثبت شود، مثبت شدن نتیجه آزمایش زمانی رخ می‌دهد که فرد هیچگونه ماده مخدری مصرف نکرده باشد اما نتیجه آزمایش او مصرف مواد مخدر را نشان دهد. در صورتی که نتیجه تست اول مثبت باشد برای تایید اعتیاد از روشی که تست کروماتوگرافی/ طیف سنجی جرمی‌(GC/ MS) نام دارد استفاده می‌گردد. در این روش نیز از نمونه ادرار برای تشخیص سوء مصرف مواد مخدر استفاده می‌شود. نتایج حاصل از این روش بسیار دقیق است، این آزمایش در زمره آزمایشات گران قیمت قرار دارد و مدت بیشتری طول می‌کشد نتایج آن آماده شود اما به ندرت نتیجه آزمایش به اشتباه مثبت خواهد شد. احتمال بروز نتایج مثبت اشتباه وجود دارد و ممکن است نتیجه آزمایش منفی بوده اما فرد به مواد مخدر اعتیاد داشته باشد. ممکن است این دو نوع آزمایش نتوانند نوع ماده مصرفی را مشخص نمایند.

 آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد چگونه انجام می‌شود؟


 در این روش باید نمونه ادرار را درون ظرف مخصوصی بریزید. این آزمایش در چند مرحله انجام می‌شود که در بخش زیر به توضیح آن می‌پردازیم:

  • مسئول آزمایشگاه ظرف مخصوص جمع آوری ادرار را در اختیار شما قرار می‌دهد.
  • در این مرحله باید وسایل خود از قبیل کیف و مواردی از این نوع را به همراه خود تحویل دهید.
  • در برخی موارد نادر یک پرستار یا متخصص آزمایشگاه همراه با شما وارد سرویس بهداشتی می‌‌شود تا اطمینان حاصل کند شما از همه مراحل نمونه برداری به خوبی پیروی می‌‌کنید. آن‌ها باید دلیل این کار را برای شما توضیح دهند.
  • دستگاه تناسلی خود را با یک دستمال مرطوب تمی‌ز نمایید.
  • ادرار خود را درون ظرف بریزید، باید حجم ادرار شما حداقل ۴۵ میلی لیتر باشد.
  • پس از جمع آوری نمونه ادرار در ظرف را ببندید و نمونه را به مسئول آزمایشگاه تحویل دهید.
  • دمای نمونه باید مطابق با دمای بدن نگهداری شود تا در رنج مورد نظر قرار داشته باشد.
  • باید نمونه آزمایش با دقت تهیه، جمع‌آوری، و آماده گردد.

 نتایج حاصل از آزمایش ادرار برای عدم اعتیاد چگونه تفسیر می‌شود؟


نتایج حاصل از آزمایش ادرار برای عدم اعتیاد چگونه تفسیر می‌شود؟

 نتایج حاصل از آزمایش ادرار در برخی سایت‌ها به صورت فوری اعلام می‌شود. بر اساس علت درخواست انجام آزمایش ادرار عدم اعتیاد، نمونه تهیه شده مورد آنالیز قرار می‌گیرد و یک گزارش رسمی ارائه می‌شود. تست سنجش ایمنی رایج‌ترین نوع آزمایش برای تشخیص اعتیاد است که ماده مخدر مصرفی را بررسی نمی‌کند بلکه نحوه واکنش آن با سیستم ایمنی بدن و توانایی آن برای تشکیل کمپلکس آنتی ژن- آنتی بادی را شناسایی می‌کند. نتایج حاصل از این نوع آزمایش به‌صورت نانوگرم بر میلی لیتر بیان می‌شود. در این نوع آزمایش از نقطه برش استفاده می‌شود به این ترتیب در صورتی که عدد به دست آمده زیر نقطه برش باشد نتیجه آزمایش منفی خواهد بود و در صورتی که بالاتر از نقطه برش باشد نتیجه آن مثبت خواهد شد. در صورتی که پزشک خواهان نتیجه فوری آزمایش باشد نتیجه به دست آمده به جای شاخص عددی به صورت مثبت یا منفی آن می‌شود. به این ترتیب در اکثر موارد نتیجه آزمایش فوری سنجش ایمنی به صورت نانوگرم بر میلی لیتر بیان نمی‌‌شود بلکه نتایج حاصل از آزمایش که روی نوار استریپ، که به رنگ‌های مختلفی در می‌‌آید، نمایان می‌‌شود وجود مواد مخدر را تایید یا رد می‌کند. اگر نتیجه آزمایش برای یک نوع ماده مخدر مثبت باشد که بیمار است از آن استفاده نکرده است باید فورا تست کروماتوگرافی/ طیف سنجی جرمی را انجام دهد. بدین منظور فرد باید پزشک آزمایشگاه که وظیفه تفسیر و ارائه نتایج حاصل از تست مواد مخدر را در آن مرکز برعهده دارد هماهنگ کند.

 سوالات متداول در خصوص آزمایش اعتیاد


 هدف از انجام آزمایش ادرار برای عدم اعتیاد چیست؟

 این آزمایشات وجود مواد مخدر را در نمونه ادرار نشان می‌دهند. آزمایش ادرار وجود موادی نظیر ماری جوانا، کوکائین، مشتقات تریاک، آمفتامین، مت آمفتامی‌ن، بنزودیازپین، باربیتورات، متادون، اکستازی داروهای روان گردان، و داروهای ضد افسردگی تری سایکلیک را تایید می‌کند. این آزمایش در دو مرحله انجام می‌شود که مرحله اول در منزل انجام می‌گردد. در مرحله دوم، در صورتی که آزمایش اول وجود مواد مخدر را نشان دهد باید نمونه ادرار را برای انجام آزمایشات بیشتر به آزمایشگاه فرستاد.

 سوء مصرف مواد مخدر به چه معنا است؟

 سوء مصرف مواد مخدر به معنای مصرف داروهای غیر قانونی به عنوان مثال اکسی کدون یا والیوم است که برای اهداف پزشکی مورد استفاده قرار نمی‌‌گیرند. و گاهی اوقات ساعت پس از اتمام داروی تجویز شده توسط پزشک مصرف آن را برای مواردی غیر از درمان ادامه می‌‌دهد. در صورتی که این داروها بر اساس دستور و تجویز پزشک مصرف نشوند در زمره داروهای مخدر و سوء مصرف از مواد دارویی قرار می‌گیرند.

 آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد چه نوع تستی است؟

 این تست یک نوع تست کیفی که وجود یک ماده خاص را در ادرار تعیین می‌کند اما میزان آن را اندازه‌ گیری نخواهد کرد.

 چه موقع باید آزمایش ادرار را برای عدم اعتیاد انجام داد؟

 در صورتی که پزشک یا اعضای خانواده به مصرف مواد مخدر توسط فرد مشکوک شوند باید برای تایید یا رد این مسئله از آزمایش ادرار استفاده کرد. به این ترتیب اگر فرد به یک ماده مخصوص اعتیاد داشته باشد نتیجه آزمایش اول او مثبت خواهد شد. در صورتی که نتیجه آزمایش اول مثبت باشد باید نمونه ادرار به آزمایشگاه فرستاده شود تا آزمایش دوم روی آن انجام گردد. انجام دادن آزمایش ادرار در آزمایشگاه اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا مصرف برخی غذاهای خاص، برخی از مکمل‌های غذایی، نوشیدنی‌ها، یا خوردن برخی داروها بر نتیجه آزمایش تاثیر می‌گذارد. به این ترتیب انجام آزمایش در آزمایشگاه یک روش معتبر برای تایید سوء مصرف مواد مخدر است. عوامل زیادی می‌توانند بر میزان دقت آزمایش تاثیر بگذارند این موارد به شرح زیر می‌باشند اما قطعاً به موارد زیر محدود نمی‌شوند:

  • نحوه انجام آزمایش
  • نحوه جمع آوری نمونه
  • غذا یا مایعات مصرفی خاص قبل از آزمایش
  • مصرف برخی داروهای خاص و قرص‌های مسکن

 خاطرنشان می‌کنیم که اگر در نتیجه آزمایش وجود آمفتامین دیده شد باید بسیار احتیاط کرد زیرا مصرف برخی داروهای خاص می‌‌تواند نتایج مشابهی را ایجاد نماید و فرد را متهم به مصرف داروهای روان گردان کند.

 آیا مثبت بودن نتیجه آزمایش به معنای اعتیاد فرد به مواد مخدر است؟

 پاسخ این سوال منفی است و باید تا زمانی که نتیجه آزمایش توسط آزمایشگاه ارائه شود منتظر ماند. خاطرنشان می‌‌کنیم که عوامل متعددی می‌‌توانند در نتیجه آزمایش تاثیر بگذارند و به اشتباه نتیجه آزمایش را مثبت کنند. مثبت بودن نتیجه آزمایش صرفاً به معنای سوء مصرف مواد مخدر نیست زیرا هیچ راهی وجود ندارد که سطوح قابل قبول را نسبت به سطوح مربوط به سوء مصرف مواد مخدر نشان دهد.

 در صورتی که نتیجه آزمایش منفی شود می‌توان با اطمینان گفت که فرد مورد نظر اعتیاد ندارد؟

 پاسخ این سوال منفی است زیرا نتایج حاصل از این نوع آزمایش به صورت اعداد صحیح و دقیق بیان نمی‌شود. عوامل متعددی می‌توانند در نتیجه آزمایش تاثیر بگذارند یک نتیجه منفی ارائه دهند، در حالی که فرد مورد نظر به یک نوع ماده مخدر اعتیاد دارد، ممکن است فرد فقط برای یک ماده مخدر مورد بررسی قرار گرفته باشد، یا آنکه در زمان تهیه نمونه از ماده مخدر استفاده نکرده باشد، معمولاً پس از مصرف ماده مخدر کمی طول می‌کشد تا وجود آن تایید شود زیرا این مواد برای یک دوره نامحدود درون ادرار باقی نخواهند ماند و ممکن است فرد خیلی دیر یا خیلی زود به جمع آوری نمونه پرداخته باشد. احتمال بروز خطا در کیت آزمایشگاه به علت نگهداری نادرست یا منقضی شدن تاریخ اعتبار آن وجود دارد. اگر نتیجه آزمایش منفی باشد اما هنوز پزشک به فرد مورد نظر شک داشته باشد می‌تواند مجددا آزمایش بگیرد تا بتواند به‌ طور قطع نظر نهایی خود را اعلام کند.

 معمولا چه مدت پس از مصرف مواد مخدر نتیجه آزمایش مثبت می‌شود؟ و چه مدت پس از مصرف مواد مخدر همچنان نتیجه آزمایش مثبت خواهد بود؟

سرعت خارج شدن مواد مخدر از بدن نشان می‌دهد که چه مدت پس از مصرف مواد مخدر نتیجه آزمایش مثبت خواهد شد. آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد نشان می‌‌دهد که تا چه مدت پس از مصرف مواد مخدر همچنان نتیجه آزمایش مثبت خواهد بود. سرعت خارج شدن برخی از مواد مخدر در جدول زیر بیان شده است. این اعداد به عنوان مبنا در نظر گرفته می‌‌شود اما اعداد و زمان‌های بیان شده بر اساس زمان مصرف و مواد مقدار ماده مصرفی و متابولیسم بدن فرد، متغیر خواهد بود.

نوع ماده مخدر
چه مدت طول می‌کشد که پس از مصرف مواد مخدر نتیجه آزمایش مثبت شود؟
تا چه مدت پس از مصرف مواد مخدر در آزمایش ادرار آثار حاصل از آن باقی خواهد ماند؟
ماری جوانا /علف
۱ تا ۳ ساعت
۱ تا ۷ روز
کراک (کوکائین)
۲ تا ۶ ساعت
۲ تا ۳ روز
هروئین (مشتقات تریاک)
۲ تا ۶ ساعت
۱ تا ۳ روز
آمفتامین/ مت آمفتامین
۴ تا ۶ ساعت
۲ تا ۳ روز
گرد پریان/ داروی روان گردان
۴ تا ۶ ساعت
۷ تا ۱۴ روز
اکستازی
۲ تا ۷ ساعت
۱ تا ۴ روز
باربیتورات
۲ تا ۷ ساعت
۱ تا ۳ روز
متادون
۳ تا ۸ ساعت
۱ تا ۳ روز
داروی ضد افسردگی تری سایکلیک
۸ تا ۱۲ ساعت
۲ تا ۷ روز
اکسی کدون
۱ تا ۳ ساعت
۱ تا ۲ روز

 تست ادرار برای تشخیص اعتیاد چگونه انجام می‌شود؟

 در این تست یک ظرف مخصوص جمع آوری نمونه ادرار و یک کتابچه  یا بروشور در اختیار بیمار قرار داده می‌شود. فرد مورد نظر باید قبل از هر کاری به خوبی نحوه جمع آوری نمونه را مطالعه کند تا سوالات او برطرف گردد. این مسئله اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا معمولاً اکثر کیت‌های آزمایشگاهی فقط می‌توانند در یک بازه زمانی خاص پس از شروع آزمایش جواب مشخصی را ارائه دهند. بیمار باید طبق دستورالعملی که مطالعه کرده است نمونه ادرار خود را جمع‌آوری کند. در صورتی که نتیجه آزمایش اول نشان دهد که فرد از یک یا چند ماده مخدر استفاده کرده است باید نمونه مورد نظر به یک آزمایشگاه تخصصی فرستاده شود تا نوع و تعداد و مقدار مواد مصرفی تعیین گردد. به این ترتیب پزشک آزمایشگاه می‌‌تواند به طور دقیق اعتیاد یا عدم اعتیاد فرد مورد نظر را تایید یا رد کند.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است

اندازه گیری سطح هورمون زنانه استروژن در خون و بهترین زمان آزمایش

هرمون-استروژن

استروژن‌ها گروهی از آستروئیدها هستند که مسئول توسعه و عملکرد اندام‌های تولیدمثل و تشکیل ویژگی‌های جنسی ثانویه در زنان هستند. استروژن‌ها همراه با هورمون دیگری، به نام پروژسترون، به تنظیم چرخه قاعدگی، رشد سینه‌ها و رحم و به حفظ حاملگی سالم کمک می‌کنند. استروژن‌ها گرچه هورمون جنسی اصلی برای زنان در نظر گرفته‌شده است، آن‌ها همچنین در مردان یافت می‌شوند و نقش متابولیسم استخوان و رشد هر دو جنس را ایفا می‌کنند. تست استروژن یکی از سه جزء: استرون (E1)، استرادیول (E2)، یا استریول (E3) را در خون یا ادرار اندازه‌گیری می‌کند.

  • استرون (E1) به‌طور مستقیم از آندروستندیا (از غده آدرنال) یا به‌طور غیرمستقیم از سایر آندروژنها منتقل می‌شود. استرون (E1) همچنین می‌تواند توسط تخمدان‌ها و جفت، بیضه‌ها و بافت‌های چربی تولید شود.E2 و E1 را می‌توان در صورت نیاز به یکدیگر تبدیل کرد.E1 استروژن اولیه در مردان و زنان بعد از یائسگی است.
  • استرادیول (E2) در درجه اول در تخمدان‌های زنان قبل از یائسگی و در بیضه‌های مردان تولید می‌شود.  در زنان بعد از یائسگی E1  به E2تبدیل می‌شود. استرادیول قوی‌ترین استروژن است که در بالاترین غلظت در زنان غیر باردار، قبل از یائسگی وجود دارد. سطح E2 بسته به سن و وضعیت تولیدمثل زن متفاوت است. آن‌ها نشانگر خوبی از عملکرد تخمدان هستند.
  • استریول (E3) توسط جفت تولید می‌شود و غلظت آن در دوران بارداری زن افزایش می‌یابد. افزایش سطح آن نشانه‌ای از سلامتی حاملگی و رشد کودک است. استریول بخشی از تست سه‌ماهه دوم بارداری است که یک آزمایش برای ارزیابی خطر برای جنین به علت برخی اختلالات کروموزومی است. سطوح E3 بسیار پایینی در زنان یا مردان غیر باردار وجود دارد.

تست‌های استروژن برای تشخیص کمبود یا اضافه‌وزن در یک زن استفاده می‌شود و به تشخیص شرایط مختلف مرتبط با این عدم تعادل کمک می‌کند. آن‌ها همچنین می‌توانند برای تعیین زمان تخمک‌گذاری زن مورداستفاده قرار گیرند و ممکن است به‌منظور نظارت بر وضعیت سلامت کودک و جفت در حال رشد در طول بارداری تجویز شوند. در مردان تست استروژن ممکن است برای تشخیص هورمون اضافی و علت آن انجام شود.

آزمایشگاه ما  آزمایشات بررسی سطح هورمون استروژن برای زنان، مردان و خانم‌های باردار انجام می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین زمان انجام آزمایش هورمون استروژن می‌توانید با شماره  ما  تماس بگیرید.

استروژن در دختران و زنان


انواع و مقادیر استروژن معمولاً در خون زن در طول عمر او متفاوت است. سطوح در هر دوره چرخه قاعدگی، در دوران بارداری و روزانه متفاوت است.

سطح استرادیول (E2) و استرون (E1) بالا است اما در چند روز افت می‌یابد. سطح غلظت در دوران کودکی کم است.

افزایش غلظت E2 و E1 در زمان بلوغ شروع می‌شود. این استروژن‌ها مسئول رشد سینه، رشد رحم و (همراه با هورمون‌های دیگر) شروع و تنظیم قاعدگی هستند. مقدار متوسط ​​E1 از بلوغ تا یائسگی موجود است. این غلظت در طول روز متفاوت است اما در غیر این صورت نسبتاً پایدار است.

چرخه قاعدگی حدود 28 روز طول می‌کشد و شامل دو فاز، فاز فولیکولی و فاز لوتئال می‌شود. در طی هر دوره، استرادیول (E2) و چندین هورمون دیگر به‌طورمعمول افزایش می‌یابد و سپس در یک سلول خاص قرار می‌گیرند.

استریول (E3) استروژن اولیه در دوران بارداری است که توسط جفت تولید می‌شود و در هفته هشتم بارداری شروع به افزایش می‌کند و در طول بارداری ادامه می‌یابد. افزایش شدید E3 حدود 4 هفته قبل از زایمان رخ می‌دهد. استریول که در خون مادر باردار گردش می‌کند به‌سرعت از بدن خارج می‌شود. هراندازه از استریول یک تصویر لحظه‌ای است ازآنچه برای جفت و جنین اتفاق می‌افتد اما تغییرات طبیعی روزانه در غلظت‌های استریول نیز وجود دارد.
E1 در دوران بارداری بین هفته‌های 24 و 41 تا ده برابر افزایش می‌یابد. پس از زایمان، E1  کاهش می‌یابد و E3 به‌طور عمده غیرقابل تشخیص می‌شود.

استروژن (E1) استروژن اصلی در حال حاضر در دوران یائسگی است. غلظت E2 به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد، زیرا تولید تخمدان کاهش می‌یابد و درنهایت در سطح پایین تثبیت می‌شود.

استروژن در پسران و مردان


نوع و مقادیر استروژنی که در خون مردان وجود دارد معمولاً تغییر می‌کند اما نوسان و تفاوت آن در طول زمان نسبت به زنان بسیار کمتر و مقدار آن نیز بسیار پایین‌تر است.

موارد استفاده از تست استروژن


تست‌های استروژن یکی از سه جزء را شامل می‌شود: استرون (E1)، استرادیول (E2)، یا استریول (E3) . این آزمایش‌ها هرکدام کاربردهای متفاوت دارند:

آزمایش استرادیول (E2) و یا استرون (E1) ممکن است تجویز شود تا:

  • کمک به تشخیص بلوغ زودهنگام، زمانی که یک دختر جوان ویژگی‌های ثانویه جنسی را پیش از زمان انتظار توسعه می‌دهد؛ یا بلوغ تأخیری، زمانی که یک دختر تأخیر در توسعه ویژگی‌های ثانویه جنسی یا شروع قاعدگی را نشان می‌دهد.
  • بررسی اختلالات قاعدگی، مانند کمبود دوره‌های قاعدگی (آمنوره)، ناباروری و خونریزی غیرطبیعی واژی نال
  • بررسی عملکرد تخمدان‌ها و تشخیص نارسایی تخمدان
  • نظارت بر رشد فولیکول در تخمدان در روزهای قبل از لقاح آزمایشگاهی با انجام اندازه‌گیری‌های سريع استراديول
  • نظارت بر هورمون جایگزینی که برای کمک به باروری کمک می‌کند
  • نظارت بر جایگزینی هورمون یائسگی که برای کاهش علائم همراه با کمبود استروژن موردتوجه قرارگرفته است
  • تشخیص تومورهای تولیدکننده استروژن
  • نظارت بر درمان ضد استروژن مثلاً در سرطان سینه

تست استریول (E3) 

  • ممکن است گاهی اوقات به‌صورت مداوم به‌منظور مراقبت از حاملگی پرخطر مورداستفاده قرار گیرد؛ هنگامی‌که به این منظور استفاده می‌شود، هر نمونه باید هرروز در زمان یکسان کشیده شود.
  • آزمون استریول یکی از اجزای کنترل سرم بارداری سه‌ماهه دوم است. سطوح کاهش‌یافته با اختلالات ژنتیکی مختلف، ازجمله سندرم داون، نقص لوله عصبی و اختلالات غده آدرنال مرتبط است.

 آزمایش استرادیول (E2) و یا استرون (E1) در پسران یا مردان ممکن است تجویز شود برای:

  • کمک به تشخیص بلوغ تأخیری
  • تشخیص علت سینه‌های بزرگ یا سایر نشانه‌های زنانگی
  • تشخیص بیش‌ازحد استروژن ناشی از کمبود تستوسترون یا آندروژن
  • تشخیص تومورهای تولیدکننده استروژن

چه زمان تجویز می‌شود؟


تجویز

در دختران و زنان

آزمایش استرادیول (E2) و / یا استرون (E1) در دختران و زنان ممکن است در موارد زیر تجویز شود:

  • اندام‌های جنسی دخترانه زودتر یا دیرتر از زمان معمول رشد کند
  • زن دارای علائمی نظیر خونریزی غیرطبیعی واژینال پس از یائسگی یا چرخه قاعدگی غیرطبیعی یا عدم وجود چرخه است.
  • زن ناباروری را تجربه می‌کند؛ یک سری از اندازه‌گیری‌های استرادیول در طی دوره چرخه قاعدگی زن می‌تواند به‌منظور نظارت بر رشد فولیکول قبل از فن‌های لقاح آزمایشگاهی (با افزایش شدید استرادیول) انجام شود.
  • زن مبتلابه علائم یائسگی، ازجمله گرگرفتگی، عرق شبانه، بی‌خوابی یا دوره قاعدگی نامنظم یا عدم وجود دوره قاعدگی است.
  • زن یائسه درمان جایگزینی هورمون را تجربه می‌کند؛ متخصص ممکن است به‌صورت مرتب سطوح استرون را برای نظارت بر درمان تنظیم کند.

تست استریول (E3) در زنان ممکن است تجویز شود:

  • در دوران بارداری پزشک ممکن است نمونه‌های متوالی استریول را برای یافتن یک‌روند، صرف‌نظر از اینکه در طول زمان افزایش یا کاهش سطح استریول وجود دارد، تجویز کند.
  • استریول غیر متصل اغلب در هفته‌های 15 تا 20 هفته حاملگی به‌عنوان بخشی از کنترل سه‌گانه / چهارگانه اندازه‌گیری می‌شود.

در پسران و مردان

تست استرادیول (E2) یا استرون (E1) در پسران و مردان ممکن است تجویز شود اگر:

  • بلوغ پسری به تأخیر افتاده است که علائمی مانند رشد تأخیری توده عضلانی، عدم بم شدن صدا یا رشد موهای بدن، رشد آهسته یا تأخیری بیضه‌ها و آلت تناسلی دارد.
  • مرد نشانه‌هایی از زنانگی مانند سینه‌های بزرگ را بروز می‌دهد.

نتیجه این تست چه چیزی را نشان می‌دهد؟


نتایج استروژن طبیعی بستگی به جنس و سن فرد مورد آزمایش دارد. در زنان همچنین به چرخه قاعدگی یا اینکه آیا آن‌ها حامله هستند یا خیر بستگی دارد. محدوده پایه تقریباً بین آزمایشگاه‌ها، هر دو در مقادیر طبیعی و در واحدهای مورداستفاده متفاوت است.
افزایش و یا کاهش سطح استروژن در بسیاری از شرایط متابولیکی دیده می‌شود. مراقبت باید در تفسیر نتایج استرون، استرادیول و استریول مورداستفاده قرار گیرد، زیرا سطوح در هرروز و در طول چرخه قاعدگی زن متفاوت است.
پزشک نظارت بر هورمون‌های زن را در نظر می‌گیرد، به دنبال روند افزایش یا کاهش سطح در طول زمان همراه با چرخه قاعدگی یا بارداری و نه ارزیابی ارزش‌های واحد است. نتایج آزمایش‌ها یک وضعیت خاص را تشخیص نمی‌دهند اما اطلاعات پزشکان در مورد علت بالقوه علائم یا وضعیت فرد را کامل می‌کنند. در زیر شرایطی وجود دارد که ممکن است افزایش یا کاهش سطوح استروژن را مشاهده کنید.

افزایش سطح استرادیول (E2) یا استرون (E1)

افزایش سطح استرادیول (E2) یا استرون (E1) در موارد زیر دیده می‌شود:

دختران و زنان

  • بلوغ زودرس
  • تومورهای تخمدان یا غده آدرنال

پسران و مردان

  • سینه‌های بزرگ
  • تومورهای بیضه (سرطان بیضه) یا غدد آدرنال
  • بلوغ تأخیری

هر دو زن و مرد

  • هیپرتیروئیدیسم
  • سیروز

کاهش سطح استروژن


در زنان در موارد زیر میزان استروژن کاهش می‌یابد:

  • سندرم ترنر، یک بیماری ارثی در زنان ناشی از کروموزوم X گم‌شده یا غیرطبیعی و مشخص‌شده با خصوصیات جنس زنانه
  • سطح پایین هورمون‌های هیپوفیز
  • اختلال تخمدان (هیپوگنادیسم زن)
  • عدم بارداری (استریول)
  • اختلالات خوردن مانند انقباض عصبی
  • پس از یائسگی (استرادیول)
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک، سندرم استین لوانتال
  • ورزش استقامتی شدید

سؤالات متداول


 نمونه برای تست چگونه جمع‌آوری می‌شود؟

یک نمونه خون از ورید بازو یا یک نمونه ادرار 24 ساعته جمع‌آوری می‌شود.

آیا آمادگی برای تست جهت تضمین کیفیت نمونه موردنیاز است؟

آماده‌سازی برای تست لازم نیست، اما زمان نمونه‌گیری از زن با چرخه قاعدگی او یا ،در صورت بارداری، با سن حاملگی کودک مرتبط خواهد بود.

آیا همه مردان دارای استروژن هستند؟

بله اگرچه در آن‌ها در مقادیر بسیار کمتری نسبت به زنان وجود دارد، اما در حضور تعادل هورمونی و عملکرد غده‌های دیگر موردنیاز هستند.

آیا چیز دیگری وجود دارد که باید بدانم؟

نتایج خون و ادرار قابل تعویض نیستند. متخصص انتخاب خواهد کرد که استروژن و نوع نمونه برای آزمایش چه باشد. علاوه بر خون و ادرار، تست استروژن گاهی اوقات بر روی بزاق یا مایع آمنیوتیک نیز انجام می‌شود.
فراتر از تغییرات روزانه و چرخه بیماری‌هایی نظیر فشارخون بالا (فشارخون بالا)، کم‌خونی و اختلال عملکرد کبد و کلیه می‌تواند سطوح استروژن را تحت تأثیر قرار دهد.
بعضی از داروها مانند گلوکوکورتیکوستروئید، آمپی سیلین، داروهای حاوی استروژن، فنوتیازین و تتراسایکلین ها می‌توانند سطح استروژن را در خون افزایش دهند. گلوکز در ادرار و عفونت دستگاه ادراری می‌تواند سطح استروژن را افزایش دهد. داروهایی که ممکن است سطوح استروژن را کاهش دهند شامل کلومیفن و ضدبارداری خوراکی می‌شود.

آزمایش قند خون برای اندازه‌گیری قند مخفی با شرایط ناشتا بودن

قند-خون

در آزمایش قند خون، سطح گلوکوز در خون اندازه‌گیری می‌شود. گلوکوز نوعی قند است که منبع اصلی تأمین انرژی بدن محسوب می‌شود.

هورمونی به نام انسولین به حرکت گلوکوز در جریان خون به سمت سلول‌ها کمک می‌کند. بسیار بالا بودن یا بسیار پایین بودن گلوکوز در خون می‌تواند نشانه ابتلا به بیماری‌های خطرناکی باشد. بالا بودن سطح قند خون (هایپرگلیسما) ممکن است نشانه ابتلا به دیابت، اختلالاتی که می‌تواند باعث ابتلا به بیماری‌های قلبی، کوری و نارسایی کلیوی و بیماری‌های دیگر شود باشد. پایین بودن سطح قند خون (هایپوگلیسما) نیز اگر تحت درمان قرار نگیرد ممکن است باعث ابتلا به بیماری‌های خطرناکی مانند آسیب‌دیدگی‌های مغزی شود.

نام‌های دیگر: قند خون، خود کنترلی قند خون، گلوکوز پلاسمای ناشتا، قند خون ناشتا، گلوکوز خون ناشتا، آزمایش تحمل گلوکوز دهانی

در آزمایش قند خون؛ مقدار قند که به آن گلوکوز گفته می‌شود در نمونه خون فرد اندازه‌گیری می‌شود. گلوکوز منبع اصلی تأمین انرژی برای بیشتر سلول‌های بدن از جمله سلول‌های مغز است. هورمون‌های بدن به کنترل قند خون کمک می‌کنند. آزمایش قند خون برای مشخص شدن این که آیا سطح قند خون در طیف سالم و طبیعی قرار دارد یا نه انجام می‌شود. این آزمایش غالباً برای کمک به تشخیص و بررسی ابتلا به دیابت انجام می‌شود.

آزمایشگاه ما  آزمایشات قند خون را برای چکاب کلی، بیماران دیابتی و مادران باردار انجام می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش قند خون می‌توانید با شماره ما  تماس بگیرید.

 آیا برای اطمینان از کیفیت نمونه نیاز به آماده‌سازی قبل از انجام آزمایش است؟


معمولاً توصیه می‌شود که این آزمایش به صورت ناشتا انجام شود (چیزی به جز آب خورده یا آشامیده نشود) و حداقل از 8 ساعت قبل از انجام آزمایش قند خون بیمار ناشتا باشد. افرادی که مبتلا به دیابت هستند و سطح قند خون را خودشان کنترل می‌کنند غالباً این کار را هم به صورت ناشتا و هم پس از خوردن وعده‌های غذایی انجام می‌دهند. برای انجام آزمایش به صورت تصادفی و در زمان‌های مختلف باید مطابق دستور پزشک عمل کنید. برای انجام آزمایش میزان تحمل قند خون، فرد برای دادن اولین نمونه خون باید ناشتا باشد و سپس باید مایعاتی حاوی شکر نوشیده و سپس نمونه خون در زمان معین گرفته شود.

 چگونه مورد استفاده قرار می‌گیرد؟ 


مورد-استفاده

آزمایش قند خون به دلایل زیر انجام می‌شود:

  • تعیین بالا بودن قند خون (هایپرگلیسما) و پایین بودن سطح قند خون (هایپوگلیسما)
  • بررسی دیابت در افرادی که علائم و نشانه‌های ابتلا به این بیماری را دارند، در برخی موارد ممکن است علائم و نشانه‌های ابتلا به دیابت در مراحل اولیه مشخص نباشد. بررسی و ارزیابی می‌تواند در کمک به تشخیص ابتلا و انجام اقدامات درمانی به موقع قبل از تشدید شدن بیماری و بروز عوارض آن مفید واقع شود.
  • کمک به تشخیص دیابت، پیش دیابت و دیابت حاملگی
  • بررسی سطح گلوکوز خون در افراد مبتلا به دیابت

چند پروتکل آزمایشی مختلف ممکن است برای ارزیابی میزان قند خون به کار برده شوند که به هدف انجام آزمایش بستگی دارد.

بررسی و تشخیص 

آزمایش‌های زیر ممکن است برای بررسی و تشخیص ابتلا به دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 یا پیش دیابت به کار برده شوند. (آزمایش دیابت حاملگی متفاوت است). اگر نتایج بررسی اولیه غیر طبیعی بود، آزمایش در یک روز دیگر باید دوباره انجام شود. تکرار نتایج نیز باید غیرعادی باشد تا تشخیص ابتلا به دیابت تأیید شود.

  • قند ناشتا – در این آزمایش سطح گلوکوز خون پس از 8 ساعت ناشتا بودن اندازه‌گیری می‌شود.
  • آزمایش تحمل گلوکوز 2 ساعتی – بیمار برای انجام این آزمایش باید ناشتا باشد و سپس 75 میلی‌گرم مایع شیرین حاوی گلوکوز بنوشد و دو ساعت پس از آن دوباره از وی نمونه خون گرفته می‌شود. این پروتکل بدن بیمار را برای فراوری گلوکوز به چالش می‌کشد. معمولاً سطح قند خون پس از نوشیدن مایع افزایش یافته و پانکراس برای ترشح انسولین در خون تحریک می‌شود. انسولین باعث می‌شود که قند توسط سلول‌ها جذب شود. با گذشت زمان، قند خون باید دوباره کاهش یابد. زمانی که بدن فرد قادر به تولید مقادیر کافی انسولین نیست یا سلول‌های بدن در برابر این اثرات مقاومت می‌کنند (مقاومت انسولینی)، گلوکوز دوباره به سلول‌های خون بازگشته و سطح آن بالا باقی می‌ماند.
  • آزمایش دیگری به نام هموگلوبین A1c نیز ممکن است به جای آزمایش قند خون برای تشخیص و بررسی انجام شود. (برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش A1c مراجعه کنید.)

گاهی اوقات ممکن است نمونه خون برای اندازه‌گیری قند در زمانی گرفته شود که بیمار ناشتا نباشد، به عنوان مثال، زمانی که آزمایش پنل متابولیکی جامع انجام می‌شود. اگر نتایج آزمون غیر طبیعی باشد، معمولاً بعد از آن آزمایش قند خون ناشتا گرفته می‌شود.

آزمایش قند خون برای بررسی دیابت بارداری در زنان حامله بین هفته 24 و 28 دوران بارداری انجام می‌شود. توصیه می‌شود، زنان بارداری که در گذشته به دیابت مبتلا نبوده‌اند از رویکردهای یک مرحله‌ای یا دو مرحله‌ای استفاده کنند. کالج تخصصی زنان و بیماری‌های زنان آمریکا به کارگیری روش دومرحله‌ای را توصیه می‌کنند.

 آزمایش تحمل گلوکوز خوراکی 2 ساعته یک مرحله‌ای 

زمانی که قند خون در حالت ناشتا اندازه‌گیری شد، به زنان 75 گرم گلوکوز برای نوشیدن داده شده و سطح قند خون آنها پس از 1 تا 2 ساعت دوباره اندازه‌گیری می‌شود. برای تشخیص، فقط یکی از مقادیر باید بالاتر از مقدار طبیعی باشد.

 دو مرحله‌ای 

در این روش محلولی حاوی 50 گرم گلوکوز به خانم باردار داده می‌شود تا بنوشید و یک ساعت پس از آن از وی آزمایش گرفته می‌شود.

اگر نتایج آزمایش غیر طبیعی بود، 3 ساعت بعد آزمایش تحمل قند خوراکی گرفته می‌شود. پس از اندازه‌گیری قند خون در حالت ناشتا، به وی 100 گرم قند داده شده و در فواصل زمانی قند وی اندازه‌گیری می‌شود. اگر حداقل دو مرتبه سطح گلوکوز که در حالت ناشتا اندازه‌گیری شده است، 1 ساعت، 2 ساعت یا 3 ساعت بالاتر از مقدار معینی بود دلیل بر تشخیص ابتلا به دیابت بارداری است.

آزمایش گلوکوز همچنین برای زنانی که 6 تا 12 هفته پس از زایمان به دیابت بارداری مبتلا هستند باید انجام شود تا ابتلا به دیابت دائمی مشخص شود.

 مانیتورینگ 

افراد مبتلا به دیابت باید سطح قند خون را تحت نظر داشته باشند. غالباً چندین مرتبه در روز برای تعیین میزان بالا یا پایین بودن قند خون و تشخیص این که کدام داروی گیاهی یا انسولین باید مصرف شود این آزمایش باید انجام شود. این کار معمولاً به این صورت انجام می‌شود که یک قطره خون از پوست گرفته شده و روی نوار قند قرار داده می‌شود و سپس نوار را در دستگاه سنجش میزان قند که یک دستگاه کوچک است دیجیتالی برای سنجش میزان قند خون است قرار می‌دهند.

ادرار 

قند ادرار یکی از موادی است که در هنگام آنالیز ادرار اندازه‌گیری می‌شود. آزمایش ادرار ممکن است به عنوان بخشی از چک اپ فیزیکی و پیش از تولد، انجام شود. پزشک ممکن است دوباره آزمایش قند در ادرار را همراه با آزمایش قند خون انجام دهد. آزمایش قند ادرار یک ابزار نظارتی است اما برای تشخیص حساسیت کافی ندارد.

آزمایش‌های دیگر مانند آنتی بادی‌های دیابت، انسولین و پپتید C ممکن است گاهی اوقات همراه با آزمایش‌های دیگر برای تعیین سطح گلوکوز و تشخیص بین دیابت نوع 1 و نوع 2 و همچنین ارزیابی تولید انسولین انجام شود.

 آزمایش قند خون چه موقع انجام می‌شود؟


موقع-ازمایش-قند-خون

چندین سازمان توصیه می‌کنند که افراد بالای 45 سال یا افرادی که احتمال ابتلا به دیابت در آنها زیاد است باید به طور مرتب قند خون خود را مورد آزمایش قرار دهند. برخی عواملی که احتمال ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  • اضافه وزن، چاقی یا نداشتن فعالیت فیزیکی
  • ابتلا به دیابت در اقوام درجه 1
  • زنانی که نوزادانی با وزن بیش از 4.5 کیلوگرم به دنیا آورده یا سابقه ابتلا به دیابت بارداری داشته‌اند
  • زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • اقوام و نژادهای پر ریسک مانند آمریکایی‌های آفریقایی تبار، لاتین، آمریکایی‌های بومی، آمریکایی‌های آسیایی تبار و جزایر اقیانوس آرام
  • بالا بودن فشار خون یا مصرف داروهای فشار خون
  • کم بودن اچ دی ال کلسترول خون (کمتر از 35 میلی‌گرم بر دسی لیتریان 0.9 میلی مول بر لیتر) و / یا بالا بودن سطح‌تری گلیسیرید (بیش از 250 میلی‌گرم بر دسی لیتر یا 2.82 میلی مول بر لیتر)
  • A1c برابر یا بیش از 5.7 درصد
  • تشخیص ابتلا به پیش دیابت در آزمایش‌های انجام شده قبلی
  • سابقه ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی

آزمایش قند خون ممکن است زمانی که علائم و نشانه‌های بالا بودن قند خون وجود داشته باشد نیز انجام شود. برخی از این علائم عبارتند از:

  • افزایش تشنگی، معمولاً همراه با ادرار مکرر
  • احساس خستگی
  • تاری دید
  • التیام دیر هنگام زخم‌ها و عفونت‌ها

برخی از علائم پایین بودن قند خون عبارتند از:

  • تعریق
  • گرسنگی
  • لرزش
  • اضطراب
  • گیجی
  • تاری دید

افراد مبتلا به دیابت غالباً باید گلوکوز خون خود را چندین مرتبه در روز اندازه‌گیری کنند تا میزان قند خون آنها تحت نظارت بوده و روش‌های درمانی مناسب با آنها توسط پزشک تعیین شود. پزشک ممکن است دستور انجام آزمایش قند خون را به طور دوره‌ای همراه با برخی آزمایش‌های دیگر مانند A1c برای کنترل قند خون در طول زمان بدهد.

زنان باردار معمولاً بین هفته‌های 24 و 28 دوران بارداری برای تشخیص ابتلا به دیابت بارداری مورد آزمایش قرار می‌گیرند مگر این که علائم ابتلا به دیابت بارداری در بارداری‌های قبلی وجود داشته باشد. اگر احتمال ابتلا به دیابت در زنان وجود داشته باشد ممکن است در مراحل اولیه بارداری تحت آزمایش قرار گیرند (دیابت آشکار). زمان که زن به دیابت نوع 1، نوع 2 یا دیابت بارداری مبتلا باشد معمولاً پزشک دستور انجام آزمایش قند خون را در بقیه دوران بارداری و پس از زایمان می‌دهد.

نتایج آزمایش چه معنایی می‌دهد؟


نتایج

آزمایش قند خون شما ممکن است به روش‌های زیر قابل تفسیر باشد:

قند خون 

در اغلب اوقات بالا بودن میزان گلوکوز خون نشانه ابتلا به دیابت است اما بسیاری آر بیمارهای دیگر ممکن است باعث افزایش قند خون شوند.

در افراد مبتلا به علائم و نشانه‌های دیابت یا هایپرگلیسما، قند خون غیر ناشتا (نمونه تصادفی خون) که معادل یا بیش از 200 میلی‌گرم بر دسی لیتر (11.1 میلی مول بر لیتر) باشد نشان دهنده ابتلا به دیابت است.

 قند خون ناشتا

سطح قند خون

نشانه

از 70 تا 99 میلی‌گرم بر دسی لیتر (3.9 تا 5.5 میلی مول برلیتر)

قند خون طبیعی ناشتا

از 100 تا 125 میلی‌گرم بر دسی لیتر (5.6 تا 6.9 میلی مول برلیتر)

پیش دیابت (گلوکوز ناشتای غیر عادی)

126 میلی‌گرم بر دسی لیتر (7.0 میلی مول بر لیتر) و بیش از یکمرتبه مشخص شدن در آزمایش

دیابت‌ها

 آزمایش تحمل قند خون خوراکی 2 ساعته


سطوح مناسب به جز در دوران بارداری. نمونه خون 2 ساعت پس
از نوشیدن محلول حاوی 75 گرم گلوکوز گرفته می‌شود.

سطح قند

نشانه

کمتر از 140 میلی‌گرم بر دسی لیتر (7.8 میلی مول بر لیتر)

تحمل گلوکوز عادی

از 140 تا 199 میلی‌گرم بر دسی لیتر (7.8 تا 11.1 میلی مول بر
لیتر)

پیش دیابت (تحمل گلوکوز مختل)

معادل یا بیش از 200 میلی‌گرم بر دسی لیتر (11.1 میلی مول برلیتر) که بیش از یک بار در آزمایش دیده شود

دیابت‌ها

 رویکرد یک مرحله‌ای دیابت بارداری


نمونه یک بار در حالت ناشتا و سپس 1 ساعت و 2 ساعت پس از
نوشیدن محول حاوی 75 گرم گلوکوز گرفته می‌شود. زمانی که
نتایج بیش از حد نرمال باشد نشانه ابتلا به دیابت دوران
بارداری است.

زمان نمونه‌گیری از خون

سطح گلوکوز

ناشتا

معادل یا بیش از 92 میلی‌گرم بر دسی لیتر (5.1 میلی مول برلیتر)

یک ساعت

معادل یا بیش از 180 میلی‌گرم بر دسی لیتر (10.0 میلی مول بر لیتر)

دو ساعت

معادل یا بیش از 153 میلی‌گرم بر دسی لیتر (8.5 میلی مول بر
لیتر)

 رویکرد دو مرحله‌ای دیابت دو مرحله‌ای، مرحله یک


مرحله یک: بررسی چالش گلوکوز. نمونه خون یک ساعت پس از
نوشیدن محول حاوی 50 گرم گلوکوز گرفته می‌شود.

سطح گلوکوز

نشانه

کمتر از 140 میلی‌گرم بر دسی لیتر (7.8 میلی مول بر لیتر)

عادی

140 میلی‌گرم بر دسی لیتر (7.8 میلی مول بر لیتر) و بیش از آن

غیر عادی، نیازِ به انجام آزمایش دو مرحله‌ای دیابت دوران بارداری

 آیا قبل از انجام آزمایش چیز دیگری باید در نظر گرفته شود؟ 


استرس زیاد می‌تواند علت بالا رفتن موقت قند خون باشد. این ممکن است به دلیل آسیب‌دیدگی، انجام عمل‌های جراحی، حمله قلبی یا سکته مغزی اتفاق بیفتد.

برخی داروها مانند کوریتکواستروئیدها، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، داروهای ادرار آور، اپینفرین، استروژن‌ها (داروهای ضد بارداری و جایگزین‌های هورمونی)، لیتیوم، فنیتوئین و سالسیلات ممکن است میزان قند خون را افزایش دهند. برخی داروها نیز مانند استامینوفن و استروئیدهای آنابولیکی باعث کاهش میزان قند خون می‌شوند.

آیا می‌توان سطح قند خون را در منزل اندازه‌گیری کرد؟ 


اگر شما به دیابت با پیش دیابت مبتلا نباشید، معمولاً دلیلی ندارد که میزان قند خون خود را در منزل اندازه‌گیری کنید. بررسی میزان قند خون به عنوان بخشی از معاینات پزشک کافی است.

اگر شما مبتلا به دیابت یا دیابت دوران بارداری هستید، پزشک به شما توصیه خواهد کرد که قند خون خود را در منزل اندازه‌گیری کنید (گلومتر یا یکی از روش‌های جدیدتر که از مقدار بسیار کمی از خون یا مایع بینابینی –مایع بین سلول‌های شما – برای اندازه‌گیری خون استفاده می‌شود) به شما دستورالعملی در مورد میزان بالا یا پایین بودن قند خود در ساعات مختلف روز داده می‌شود. با اندازه‌گیری منظم قند خون شما می‌توانید برنامه دارویی و رژیم غذایی که مناسب وضعیت شما است را تنظیم نمایید.

آزمایش تشخیص دفع کلسیم در ادرار و خطر تشکیل شدن سنگ کلیه

آزمایش کلسیم ادرار برای اندازه‌گیری میزان کلسیم از طریق ادرار صورت می‌گیرد این تست همچنین آزمایش ادرار CA+2 نامیده می‌شود. کلسیم عمده‌ترین ماده معدنی در بدن است. تمام سلول‌ها در سراسر بدن از کلسیم برای عملکردهای مختلف استفاده می‌کنند. بدن از کلسیم برای ساخت و ترمیم استخوان‌ها و دندان استفاده می‌کند. کلسیم همچنین به اعصاب، قلب و عضلات کمک می‌کند تا به درستی عمل کنند. همچنین به انعقاد خون نیز کمک می‌کند.بخش عمده‌ی کلسیم موجود در بدن در استخوان ذخیره می‌شود و باقیمانده آن در خون یافت می‌گردد. هنگامی که سطح کلسیم در خون پایین بیاید استخوان‌ها کلسیم مورد نیاز را به سطح طبیعی خون منتقل می‌کنند. هنگامی که سطح کلسیم خون بیش از حد بالا باشد، کلسیم مازاد آن در استخوان‌ها ذخیره شده یا از طریق ادرار و مدفوع از بدن خارج می‌شود.

مقدار کلسیم موجود در بدن شما به عوامل زیر بستگی دارد:

  • میزان کلسیمی که از غذا گرفته شده است
  • میزان کلسیم و ویتامین d که از طریق روده جذب می‌شود.
  • سطح فسفات در بدن
  • سطح هورمون‌های خاص نظیر استروژن کلسیتونین و هورمون پاراتیروئید

اغلب افراد مبتلا به کلسیم بالا یا پایین علائم خاصی را نشان نمی‌دهند. برای مشاهده‌ی علائم خاص آن سطح کلسیم باید بسیار بالا یا بسیار پایین باشد.

دلایلی برای انجام آزمایش پنل سنگ کلیه:

  • برای کمک به ارزیابی احتمال ابتلای یک فرد به سنگ کلیه
  • کمک به تعیین دلیل اصلی سنگ کلیه
  • برای کمک به درمان و پیشگیری آن

آزمون پنل احتمال ابتلا به سنگ کلیه زمانی صورت می‌گیرد که شما یک یا چند سنگ کلیه داشته‌اید و پزشک می‌‌خواهد احتمال ابتلا به سنگ کلیه در موارد بعدی را ارزیابی کند؛ یا اینکه کودکی دارای پیش‌زمینه و شرایط ابتلا به سنگ کلیه مانند سابقه خانوادگی سنگ کلیه، داشتن یک کلیه تک کارکرد یا کلیه پیوند شده است و پزشک می‌خواهد احتمال ابتلای او به سنگ کلیه را بسنجد.

برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر از متخصصان در آزمایشگاه تخصصی  ما میتوانید با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

چه چیزی مورد آزمایش قرار می‌گیرد؟


پنل احتمال ابتلا به سنگ کلیه نوعی آزمایش است که مقدار مواد مختلفی که معمولاً با تشکیل سنگ کلیه ارتباط دارند در ادرار را اندازه‌گیری می‌کند. در افرادی که قبلا سنگ کلیه داشته‌اند، افزایش سطح یکی از این مواد می‌تواند نشان‌دهنده یک خطر بالقوه برای ایجاد سنگ‌های بیشتر و نوع سنگ‎هایی باشد که می‌توانند شکل بگیرند. سنگ کلیه اصطلاحی برای ترکیب جامد مواد معدنی و نمک است که در کلیه‌ها تشکیل می‌شود. سنگ‌های کلیه از اگزالات،کلسیم، فسفات، کلسیم، سیستین یا اسید اوریک تشکیل می‌شوند. این سنگ‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی شکل بگیرند؛ اما شایع‌ترین دلیل آن این است که غلظت بالایی از یک ماده یا مواد خاص در ادرار رسوب کرده و کریستال‌ها را تشکیل می‌دهند. ترکیب سنگ بستگی به مواد موجود بیش از حد، دارد. سنگ‌ها ممکن است یک ترکیب یا ترکیبات مختلفی در لایه‌های مختلف داشته باشند. اکثر سنگ‌ها در حدود ۷۵ درصد حاوی کلسیم هستند. پنل‌های احتمال خطر سنگ کلیه برای بررسی خطر ایجاد سنگ، با آزمایش غلظت‌های بالای مواد سنگین تشکیل‌دهنده سنگ یا غلظت‌های پایین مواد مانع ايجاد سنگ، انجام می‌گیرند. آزمایشات خاصی که یک پنل شامل آنها می‌شود ممکن است تا حدودی از آزمایشگاهی به آزمایشگاه دیگر متفاوت باشند؛ اما معمولاً شامل موارد زیر می‌شوند:

  • کلسیم ادرار
  • اگزالات ادرار (اگزالیک اسید)
  • اسید اوریک ادرار
  • کراتینین ادرار (باعث ایجاد سنگ نمی‌شود اما برای تشخیص این که آیا ادرار جمع‌ شده است یا خیر و برای کمک به تشخیص چگونگی جمع شدن ادرار بررسی می‌شود)
  • سیترات ادرار (اسید سیتریک؛ ماده‌ای که باعث ممانعت از تشکیل سنگ کلیه می‌شود)

تست‌های دیگری که ممکن است بخشی از پنل احتمال ابتلا به سنگ کلیه باشند شامل موارد زیر هستند:

  • سیستین ادرار
  • فسفر ادرار
  • منیزیوم ادرار (به ممانعت از تشکیل سنگ کلیه کمک می‌کند)
  • سدیم ادرار (به طور مستقیم باعث ایجاد سنگ کلیه نمی‌شود اما بر مقدار کلسیم در ادرار و در نتیجه پتانسیل تشکیل سنگ کلیه تأثیر می‌گذارد)

غلظت بالای یک یا چند تا از این مواد در ادرار زمانی رخ می‌دهد که فرد مقدار مازادی از این موارد را تولید و دفع می‌کند. سایر عوامل مانند مصرف نادرست مایعات، نوشیدن مایعات کم، نوشیدن مقدار کم آب آشامیدنی و دفع ادرار غیرمعمول باعث ایجاد سنگ کلیه می‌شوند.برای اطلاعات بیشتر به مقاله تجزیه و تحلیل سنگ کلیه رجوع کنید.

نمونه گیری برای آزمایش چگونه انجام می‌گیرد؟

جمع‌آوری یک ادرار ۲۴ ساعته برای این آزمایش ضروری است. دو نوع مختلف از نمونه‌های ادرار ۲۴ ساعته بصورت مداوم جمع‌آوری می‌شوند و برای تعیین اینکه داشتن سطوح بالای مواد، گذرا است یا موقتی، مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

آیا هرگونه آمادگی برای تضمین کیفیت نمونه مورد آزمایش لازم است؟

به هیچ گونه آمادگی نیاز نیست.

این تست چگونه مورد استفاده قرار می‌گیرد؟

پنل احتمال سنگ کلیه برای کمک به ارزیابی احتمال ابتلای مجدد فرد دارای دو یا چند سنگ کلیه، برای بررسی احتمال تکرر مشکل فرد می‌باشد. گاهی اوقات آزمایش برای ارزیابی خطر پس از  ایجاد اولیه یک سنگ انجام می‌گیرد و کمک می‌کند تشخیص دهیم که آیا فرد در معرض خطر تشکیل مجدد سنگ کلیه می‌باشد یا خیر. این آزمایش همچنین برای افرادی که دچار اختلال عملکرد کلیه، در صورت تشکیل سنگ کلیه شده‌اند انجام می‌شود. این آزمایش ممکن است برای کمک به راهنمایی و نظارت بر وضعیت درمانی افرادی که دارای سنگ کلیه بوده‌اند نیز استفاده شود. آزمایش‌های دیگری نیز هستند که ممکن است برای ارزیابی وضعیت فردی که دچار سنگ کلیه بوده است مورد استفاده قرار گیرند از جمله:

  • آزمون های ادرار ۲۴ ساعته فردی، که ممکن است بخشی از پنل احتمال ابتلا به سنگ کلیه مانند آزمایش‌های سیستین، سدیم، پتاسیم کلرید و منیزیوم نباشند.
  • آزمایش ادرار برای ارزیابی مواد تشکیل‌دهنده ادرار (مواد پروتئینی، گلبول‌های قرمز و سفید، pH و وجود کریستال‌ها یا باکتری‌ها انجام می‌گیرد.
  • آزمایش‌های خون مانند نیترات اوره خون و کراتینین برای بررسی عملکرد کلیه، الکترولیت‌ها (سدیم، پتاسیم، کلرید بی کربنات) و کلسیم برای ارزیابی وضعیت سلامتی و مقایسه با نتایج تست ادرار انجام می‌شود.
  • آزمایش کشت ادرار در صورتی که فرد علائم عفونت ادراری را نشان دهد.
  • اگر بتوان سنگ کلیه را جمع آوری کرد، آزمایش تجزیه و تحلیل سنگ کلیه نیز برای ارزیابی مواد خاص موجود در سنگ کلیه انجام می‌شود.

این آزمایش چه زمانی تجویز می‌شود؟

آزمایش‌های پنل سنگ کلیه معمولاً چندین هفته پس از برطرف کردن سنگ کلیه انجام می‌شوند و اغلب برای تعیین موقت یا پایدار بودن سطح بالای مواد، روي دو نمونه مختلف ادرار ۲۴ ساعته، دوبار تکرار می‌شوند. در اغلب موارد آزمایش زمانی انجام می‌شود که فرد برای دومین بار دچار سنگ کلیه شده باشد؛ اما ممکن است پس از برداشت یک سنگ نیز، زمانی که فرد در معرض خطر افزایش ساخت سنگ کلیه یا نارسایی کلیه قرار گرفته باشد، تجویز گردد که می‌تواند شامل افراد زیر باشد:

  • کودکی که دچار سنگ کلیه شده است.
  • فردی که سابقه خانوادگی سنگ کلیه داشته باشد.
  • فرد در اولین تجربه تشکیل سنگ کلیه دارای سنگ چندگانه باشد.
  • افرادی که دارای کلیه تک کارکردی باشند از جمله افرادی که پیوند کلیه داشته‌اند.

گاهی اوقات نیز آزمایش زمانی انجام می‌گیرد که فرد تغییراتی در شیوه زندگی خود داده است (مانند تغییرات غذایی توصیه شده یا نوشیدن آب بیشتر) یا تغییرات دارویی که این آزمایش باعث نشان دادن تاثیر این تغییرات می‌گردد.

نتایج آزمایش چه معنایی دارد؟

نتایج آزمایش پنل احتمال سنگ کلیه با سایر آزمون‌های انجام شده به منظور تعیین خطر احتمال ابتلای مجدد به سنگ کلیه، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. به طور کلی اگر یک ماده مانند کلسیم یا اسید اوریک بیش از حد در خون و ادرار وجود داشته باشد، نشان دهنده افزایش خطر تشکیل سنگ کلیه و وضعیت خطرناکی است که باید حتما برای تعیین علت آن مورد بررسی قرار گیرد. با این حال معمولاً نتایج آزمایش‌ها نمی‌تواند به طور دقیق پیش‌بینی کند که چه کسی و چه موقع مجدداً دچار سنگ کلیه خواهد شد. برخی از افراد که نتیجه آزمایش آنها در محدوده پایین و حتی طبیعی بوده است می‌توانند مبتلا به سنگ کلیه شوند. در حالی که ممکن است افرادی که نتیجه آزمایش خوبی نداشته‌اند، دچار سنگ کلیه نشوند. افرادی که شیوه زندگی و یا داروهای خود را تغییر داده‌اند در نتیجه‌ی آزمایش، سطوح پایین‌تری از احتمال ابتلا به سنگ کلیه را نشان می‌دهند. اگر فرد دچار کم آبی شود، ادرار تولید شده در ۲۴ ساعت کم (حجم ادرار) و ادرار غلیظ‌تر خواهد شد؛ این امر باعث حل شدن مواد بیشتر در حجم مایع کمتر می‌‌شود و احتمال ایجاد سنگ کلیه را افزایش می‌دهد. تشکیل سنگ کلیه توسط ph ادرار (اسیدی / قلیایی) نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرد. کریستال‌های اسید اوریک و کیسین تنها در ادرار اسیدی ایجاد می‌شوند. درحالی‌که سنگ‌های کلسیم فسفات و استروویت در ادرار قلیایی تشکیل می‌شوند، سنگ‌های استروویت شامل فسفات آمونیوم منیزیوم هستند و با عفونت‌های باکتریایی به همراهند.

جدول زیر خلاصه‌ای از نتایج برخی آزمایش‌ها می‌باشد:

تست نتیجه نشان دهنده افزایش خطر ابتلا به سنگ کلیه است شرح تشکیل سنگ
کراتینین N/A سطح کراتینین خون و ادرار منعکس‎کننده عملکرد کلیه است. آن‌ها در خون نشان‌دهنده ثبات نرمال سطح کراتینین و در ادرار نشاندهنده چگونگی رقیق شدن یا غلیظ شدن آن هستند.
کلسیم ادرار بالا احتمال اگزالات کلسیم یا سنگ‌های فسفات کلسیم
اگزالات ادرار بالا احتمال سنگ‌های اگزالات کلسیم
اوریک اسید ادرار بالا ممکن است سنگ‎های اسید اوریک تشکیل شوند؛ بسیاری از افرادی که دارای سطح بالای اسید اوریک بوده‌اند دچار نقرس نیز هستند
اسید سیتریک ادرار پایین اسید سیتریک باعث ممانعت از تشکیل سنگ می‌شود.


تست‌هایی نیز هستند که کمتر رایج‌اند و به صورت زیر خلاصه شده‌اند:

تست نتیجه نشاندهنده افزایش خطر ابتلا به سنگ کلیه است شرح تشکیل سنگ
کیستین ادرار بالا همراه با ویژگی‌های وراثتی، باعث ایجاد بیش از حد سیستین در ادرار می‌شود. ممکن است تست‌های بیشتری نیز برای ارزیابی بهتر انجام شود.
فسفر ادرار بالا می‌تواند به تشکیل سنگ کلیه کلسیمی کمک کند
منیزیوم ادرار پایین به جلوگیری از تشکیل سنگ کمک می‌کند
سدیم ادرار بالا سدیم می‌تواند کلسیم بیشتری را به ادرار منتقل کند و خطر سنگ کلیه کلسیمی را افزایش دهد

اطلاعات بیشتر درباره آزمایش پنل احتمال سنگ کلیه:

سنگ کلیه ممکن است به کوچکی دانه‌های شن یا به بزرگی یک توپ گلف و یا حتی بزرگ‌تر باشد. برخی از انواع آن تمام سیستم جمع‌آوری کلیه را پر می‌کنند. این نوع سنگ‌ها گاهی سنگ «شاخ گوزنی» نامیده می‌شوند؛ زیرا شکل آنها شبیه شاخ گوزن است. این نوع سنگ‎ها می‌توانند مشکلات زیادی به دنبال داشته باشد؛ زیرا آنقدر بزرگ می‌شوند که جلوی جریان ادرار را می‌گیرد. آن‌ها جداشده و از طریق کلیه شروع به حرکت به درون میزنای می‌کنند؛ جایی که می‌توانند باعث انسداد موقت، کشش، تحریک و یا آسیب رساندن به دیواره میزنای شوند. این حرکت می‌تواند درد ناگهانی و بسیار شدید ایجاد کند که ممکن است متناوب یا مداوم باشد. در نهایت بسیاری از سنگ‌ها از طریق ادرار از بدن خارج می‌شوند. اما برخی از آنها به دلیل بزرگ بودن یا داشتن شکل بی‌قاعده نمی‌توانند از بدن خارج شوند. سنگ‌های بسیار سنگینی که معمولاً از کلیه به مجاری ادرار منتقل نمی‌شوند و سنگ‌های کوچکتری که وارد مجاری ادراری می‌شوند اما از آن عبور نمی‌کنند، نیاز به درمان خاصی دارند. تمام کسانی که مایعات کمی مصرف می‌کنند یا مواد زیادی در ادرار خود دارند دچار سنگ کلیه نمی‌شود. بعضی از سنگ‌ها به دلایل دیگری در بدن مردم شکل می‌گیرند؛ افرادی که قبلا سنگ کلیه داشته‌اند در معرض خطر بیشتری برای ابتلای مجدد به آن هستند. اختلالات در ساختار کلیه‌ها و یا دستگاه ادراری ممکن است سبب جلوگیری از جریان ادرار و رسوب بلورهایی شود که منجر به تشکیل سنگ کلیه می‌شوند. سنگ های استروویت (منیزیوم آمونیوم فسفات) با عفونت‌های دستگاه ادراری همراه هستند.

آزمایش cbc (سی بی سی) خون: کمک به تشخیص بیماری هایی مانند سرطان

cbc-آزمایش

آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی یا سی بی سی یک آزمایش خون است که برای ارزیابی سلامت کلی فرد و تشخیص اختلالاتی همچون کم خونی، عفونت و سرطان خون استفاده می‌شود. آزمایش سی بی سی اجزاء و ویژگی‌های مختلفی از خون را اندازه گیری می‌کند که عبارتند از:

  • سلول‌های قرمز خون، که حامل اکسیژن هستند.
  • سلول‌های سفید خون، که با عفونت مبارزه می‌کنند.
  • هموگلوبین، که یک پروتئین حامل اکسیژن در سلول‌های قرمز خون است.
  • هماتوکریت، که نسبت سلول‌های قرمز خون در مایع خون (پلاسما) است.
  • پلاکت‌ها، که به ایجاد لخته خون کمک می‌کنند.

افزایش یا کاهش غیر طبیعی تعداد سلول‌ها که در آزمایش سی بی سی مشخص می‌شود، نشان دهنده‌ی وجود یک مشکل و نیاز به انجام آزمایش‌ها و بررسی‌های بیشتر است.

آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی (سی بی سی) یکی از رایج‌ترین آزمایش‌هایی است که برای بیماران تجویز می‌شود. شمارش کامل سلول‌های خونی به معنی شمارش بافت سلولی (اجزای شکل گرفته‌ی) خون است. این شمارش توسط وسایل خاصی که اجزای مختلف خون را در کمتر از یک دقیقه تجزیه می‌کنند، انجام می‌شود. بخش اصلی آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی شامل محاسبه‌ی غلظت سلول‌های سفید، سلول‌های قرمز، وپلاکت‌های خون است.

آزمایشگاه ما  با استفاده از تجهیزات دقیق و به روز خود آزمایش سی بی سی (cbc) خون را با بالاترین دقت انجام می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش چربی خون می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی (سی بی سی) برای چه منظور استفاده می‌شود؟


آزمایش-شمارش-سلول-خونی

پزشک آزمایش سی بی سی را به علل مختلف برای بیمار تجویز می‌کند. آزمایش سی بی سی بخشی از چک آپ معمول است و گاهی برای بررسی تاثیر برخی از درمان‌های خاص استفاده می‌شود. همچنین ممکن است سی بی سی به عنوان بخشی از روند ارزیابی و بر اساس علائم بیمار انجام شود. برای مثال، بالا بودن WBC (لکوسیتوز) نشان دهنده‌ی وجود عفونت در قسمتی از بدن ، و در موارد نادر، نشان دهنده‌ی ملیگننسی می‌باشد. ممکن است پزشک آزمایش سی بی سی را برای بررسی تعداد WBC و مشاهده‌ی پاسخ بدن به درمان عفونت تجویز کند. همچنین اجزای متغیر WBC عملکرد مشخصی دارند و اگر تغییر کنند، نشان دهنده‌ی وجود شرایط خاصی است. علل احتمالی بالا بودن تعداد هموگلوبین (اریتروسیتوزیس) یا سلول‌های قرمز خون شامل بیماری مغز استخوان یا پایین بودن سطح اکسیژن خون (هیپوکسی یا کم اکسیژنی) است. پایین بودن تعداد پلاکت‌های خون (ترومبوسیتوپنی) ممکن است باعث خونریزی طولانی مدت یا ایجاد مشکلاتی شود که بر تولید پلاکت در مغز استخوان تاثیر می‌گذارند.

چه اختلالاتی را می‌توان با آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی تشخیص داد؟

هنگامی که بیمار علائمی همچون عفونت، ضعف و خستگی، یا التهاب (تورم)، کبودی یا خونریزی داشته باشد، پزشک آزمایش سی بی سی را برای او تجویز می‌کند. برخی از این علائم نیاز به درمان دارند، در حالی که برخی دیگر به خودی خود برطرف می‌شوند. مصرف داروهای مختلف و کمبودهای موجود در رژیم غذایی نیز بر نتیجه‌ی آزمایش سی بی سی تاثیر می‌گذارند.

نتیجه‌ی آزمایش سی بی سی برای تشخیص موارد زیر استفاده می‌شود:

  • عفونت
  • التهاب
  • سرطان
  • لوکمیا
  • بیماری‌های خود ایمنی (بیماری‌هایی که در آنها سیستم ایمنی بدن به بدن حمله می‌کند)
  • تنبلی مغز استخوان
  • رشد غیر طبیعی مغز استخوان
  • کم خونی
  • کم آبی، از دست رفتن مایعات
  • کمبود ویتامین و مواد معدنی
  • تالاسمی (یک اختلال خونی که در آن تولید سلول‌های قرمز خون غیر طبیعی است)
  • اثرات شیمی درمانی
  • اثرات برخی از آنتی بیوتیک‌ها
  • اثرات برخی از داروهایی که برای بلند مدت، یا حتی کوتاه مدت، مصرف می‌شوند.

آزمایش شمارش کامل سلول‌های خون (سی بی سی) چگونه انجام می‌شود؟


چگونی-انجام-ازمایش-سی-بی-سی

تکنسین آزمایشگاه باید دستکش‌های لاتکس جدید پوشیده و از سوزن یک بار مصرف برای گرفتن هر آزمایش استفاده کند.

  • یک تکنسین یا پرستار، یک باند الاستیکی را دور بازوی فرد می‌پیچد تا بتواند رگ را راحت‌تر پیدا کند.
  • پس از مشخص شدن رگ داخل آرنج، محل با استفاده از پنبه و کمی الکل ضد عفونی می‌شود.
  • تکنسین سوزن را وارد رگ کرده و شیشه‌ی خون گیری متصل به سوزن را فشار می‌دهد تا خون بگیرد.
  • سپس نوار الاستیکی باز شده و پس از گرفتن خون، سوزن خارج شده و دور انداخته می‌شود.
  • سپس فرد باید مقداری پنبه روی محل قرار دهد تا خونریزی متوقف شود. می‌توان از یک بانداژ کوچک برای ثابت نگهداشتن پنبه استفاده کرد.‌

این آزمایش برای اکثر افراد دردی ندارد، هرچند احساس کمی درد یا فشار هنگام ورود سوزن به رگ طبیعی است. سپس شیشه‌ی حاوی نمونه خون برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می‌شود.

تفسیر نتایج آزمایش CBC


مقادیر-آزمایش

مقادیر آزمایش سی بی سی معمولا با توجه به تعداد سلول‌ها در مقدار مشخصی از خون گزارش می‌شوند. ممکن است مقادیر طبیعی با توجه به رنج مرجع و دستگاهِ استفاده شده در آزمایشگاه کمی متفاوت باشد و بنابراین نتایج آزمایشگاه‌های مختلف ممکن است کمی با یکدیگر اختلاف داشته باشند. معمولا به منظور تفسیر دقیق نتیجه‌ی آزمایش، رنج طبیعی مرجع نیز به همراه نتیجه‌ی آزمایش برای بیمار چاپ می‌شود. رنج طبیعی مرجع نیز ممکن است بین آزمایشگاه‌های مختلف کمی متفاوت باشد. درقسمتِ زیر برخی از مقادیر معمولِ اجزای مختلف سی بی سی آمده است:

تعداد سلول‌های سفید خون را مشخص می‌کند، که معمولا بین 4300 و 10800 سلول در هر میلی‌متر مکعب است.

تعداد سلول‌های قرمز خون در یک واحد را نشان می‌دهد که بین 4.2 تا 5.9 میلیون سلول در هر میلی متر مکعب است.

تعداد مولکول‌های هموگلوبین در یک واحد خون را نشان می‌دهد که معمولا بین 13.8 تا 17.2 گرم در هر دسی لیتر (g/dL) برای مردان و 12.1 تا 15.1 g-dL برای زنان است.

نسبت درصد گویچه‌های قرمز در مقدار خاصی از خون را نشان می‌دهد که معمولا بین 45% تا 52% برای مردان و 37% تا 48% برای زنان است.

حجم متوسط گلبول‌های قرمز نشان‌دهنده‌ی میانگین اندازه یا حجم یک سلول قرمز خون در نمونه‌ی خون می‌باشد و معمولا بین 80 تا 100 فمتولیتر (کسری از یک میلیونیوم از یک لیتر) است.

مقدار هموگلوبین موجود در یک گلبول قرمز خونی متوسط را نشان داده و معمولا بین 27 تا 32 پیکوگرم (درصدی از گرم) است.

آزمایش MCHC، متوسط غلظت هموگلوبین در مقدار مشخصی از خون را نشان می‌دهد که معمولا بین 32% تا 36% متغیر است.

قطر گلبول‌های قرمز خون (RDW)، میزان تغییر اندازه‌ و شکل سلول‌های قرمز خون را نشان می‌دهد و معمولا بین 11 تا 15 متغیر است.

تعداد پلاکت‌های موجود در مقدار مشخصی از خون را نشان داده و معمولا بین 150000 تا 400000 در هر میلی متر مکعب متغیر است.

متوسط اندازه‌ی پلاکت‌ها در مقدار مشخصی از خون را نشان می‌دهد که بین 6 تا 12 فتولیتر (کسر بسیار کوچکی از لیتر) متغیر است.

مقادیر طبیعی

در این قسمت، مقادیر طبیعی آزمایش سی بی سی به صورت خلاصه آورده شده است:

 

در مردان
: 4.32-5.72 تریلیون سلول در لیتر

(4.32 میلیون سلول در میکرولیتر)

در زنان
: 3.90-5.03 تریلیون سلول در لیتر

(3.90-5.03 میلیون سلول در میکرولیتر)

تعداد سلول‌های قرمز خون

در مردان
: 13.5-17.5 گرم در دسی لیتر

(135-175 گرم در لیتر)

در زنان
: 12.0-15.5 گرم در دسی لیتر

(120-155 گرم در لیتر)

هموگلوبین

در مردان
: 38.8-50.0 درصد

در زنان
: 34.9- 44.5 درصد

هماتوکریت

3.5 – 10.5 بیلیون سلول در لیتر

(3500 تا 10500 سلول در میکرولیتر)

تعداد سلول‌های سفید خون

150-450 بیلیون در لیتر

(150000 تا 450000 در میکرولیتر )

تعداد پلاکت‌ها

  • * L = لیتر
  • ** mcL = میکرولیتر
  • *** dL = دسی لیتر

مقادیر به دست آمده چه چیزی را نشان می‌دهند؟


مقادیر بالاتر یا پایین‌تر از مقدار طبیعی نشان دهنده‌ی وجود مشکلی در بدن هستند.

تعداد سلول‌های قرمز خون، هموگلوبین و هماتوکریت به یکدیگر مرتبط هستند زیرا همه ویژگی‌هایی از سلول‌های قرمز خون را اندازه‌گیری می‌کنند. اگر مقدار این سه مورد کمتر از رنج طبیعی باشد، فرد به کم خونی مبتلا است. کم خونی علل مختلفی دارد که برخی از آنها عبارتند از پایین بودن مقدار ویتامین‌ها یا آهن، از دست دادن خون یا مشکلات دیگر. اگر تعداد سلول‌های قرمز خون، هموگلوبین یا هماتوکریت بیشتر از رنج طبیعی باشد (اریتروسیتوزیس)، ممکن است فرد به بیماری‌هایی همچون پلی سیتمی ورا یا بیماری قلبی مبتلا باشد.

پایین بودن سلول‌های سفید خون (لکوپنی) ممکن است در اثر وجود بیماری‌هایی همچون بیماری‌های خود ایمنی که سلول‌های سفید خون را از بین می‌برند، مشکلات مغز استخوان یا سرطان ایجاد شود. برخی از داروها نیز باعث کاهش تعداد سلول‌های سفید خون می‌شوند. اگر تعداد سلول‌های سفید خون بیشتر از رنج طبیعی آن باشد، فرد به عفونت یا التهاب مبتلا است. همچنین بالا بودن سلول‌های قرمز خون ممکن است نشان دهنده‌ی وجود مشکلی در سیستم ایمنی یا بیماری مغز استخوان باشد. مصرف برخی از داروها نیز باعث افزایش تعداد سلول‌های سفید خون می‌شود.

بالا بودن (ترومبوسیتوزیس) یا پایین بودن (ترومبوسیتوپنی) تعداد پلاکت‌های خون نشان دهنده‌ی وجود یک بیماری بوده یا در اثر مصرف برخی از داروها ایجاد می‌شود. اگر تعداد پلاکت‌ها خارج از رنج طبیعی باشد، برای تشخیص علت مشکل به آزمایش‌های بیشتری نیاز است.

نقش سلول‌ها در آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی (سی بی سی) چیست؟


نقش-سلول-در-آزمایش

سلول‌های موجود در آزمایش سی بی سی (سلول‌های سفید خون، سلول‌های قرمز خون، و پلاکت‌ها) وظایف منحصر به فردی دارند. به طور کلی، سلول‌های سفید خون بخشی ضروری از سیستم ایمنی بوده و در مبارزه با عفونت به بدن کمک می‌کند. هر کدام از اجزای سلول‌های قرمز خون (متغیرهای WBC) نقش مهمی در سیستم ایمنی دارد.

سلول‌های قرمز خون نقش مهمی در انتقال اکسیژن به تمام سلول‌های بدن دارد تا سلول‌ها بتوانند وظایف خود را به خوبی انجام دهند. مولکول هموگلوبین موجود در سلول قرمز خون ابزاری برای انتقال اکسیژن است. پلاکت‌ها بخشی از سیستم انعقاد خون در بدن هستند که مانع خونریزی می‌شوند.

سوالات رایج در مورد آزمایش شمارش کامل سلول های خونی (سی بی سی)


دفعات تکرار آزمایش سی بی سی و فاصله زمانی بین آنها را پزشک تعیین می‌کند. اگر بیمار به بیماری‌هایی همچون کم خونی، مالاریا، هموفیلی، یا برخی از انواع سرطان مبتلا باشد، باید دفعات بیشتری آزمایش سی بی سی را انجام دهد.

برای انجام آزمایش سی بی سی نیاز نیست فرد ناشتا باشد.

احتمال ایجاد عوارض در آزمایش سی بی سی بسیار کم است. در برخی افراد کمی کبودی یا حساسیت در محل ورود سوزن به رگ ایجاد می‌شود. در برخی موارد نادر ممکن است محل ورود سوزن متورم شود. چند مرتبه استفاده از کمپرس گرما در محل می‌تواند تورم را رفع کند. افراد مبتلا به اختلالات خونی یا افرادی که داروهای ضد انعقاد خون (مانند وارفارین، ASA، یا دیگر داروهای ضد انعقاد خون) مصرف می‌کنند باید قبل از نمونه گیری تکنسین را از داروهای مصرفی خود مطلع کنند. این بیماری‌ها و داروها در هنگام خون گیری نیاز به توجه ویژه دارند. اگر فرد نگران بروز علائم پس از آزمایش است، باید با پزشک مشورت کند. بیمار باید مدت زمانی را برای آگاهی از عوارض  ناشی از آزمایش و احتیاطات مورد نیاز برای جلوگیری از بروز عوارض اختصاص دهد. پزشک نیز باید از تمام نگرانی‌های بیمار آگاه باشد.

در اولین آزمایش غربالگری خون معمولا آزمایش CBC  برای بررسی کم خونی و عفونت‌ها برای مادر باردار درخواست می‌شود.

تست کلسترول (چربی) خون به 6 گروه از افراد توصیه می شود!

کلسترول-خون

به آزمایش کامل کلسترول، پنل لیپید یا پروفایل لیپید نیز گفته می‌شود. پزشک در این آزمایش، میزان کلسترول “خوب” و “بد” و تری‌گلیسیرید که نوعی چربی در خون است را اندازه‌گیری می‌کند.

کلسترول نوعی چربی نرم و مومی شکل است که بدن برای درست کار کردن به آن نیاز دارد. به هر حال، کلسترول زیاد باعث بروز موارد زیر می‌شود:

  • بیماری قلبی
  • سکته مغزی
  • ارترواسکلروزیس، یک لختگی خون یا سخت شدن عروق

اگر شما مرد هستید باید حداکثر از سن 35 سالگی به طور مرتب سطح کلسترول را تحت نظارت داشته باشید. اگر شما زن هستید باید از حداکثر از سن 45 سالگی به طور مرتب کلسترول خون خود را مورد آزمایش قرار دهید.

برای اطمینان، شما می‌توانید از سن 20 سالگی هر 5 سال یک مرتبه میزان کلسترول خون خود را اندازه‌گیری کنید. اگر شما به دیابت، بیماری‌های قلبی، سکته مغزی یا فشار خون بالا مبتلا هستید یا اگر برای کنترل میزان کلسترول خون خود از دارو استفاده می‌کنید باد هر ساله میزان کلسترول خون خود را اندازه‌گیری کنید.

آزمایشگاه ما با استفاده از تجهیزات دقیق و به روز خود آزمایش‌های اندازه‌گیری میزان چربی خون یا کلسترول خون را با بالاترین دقت انجام می‌دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش چربی خون می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

آزمایش کلسترول برای چه افرادی ضروری است؟


آزمایش-کلسترول

آزمایش کلسترول خون در موارد زیر برای شما بسیار مهم است:

  • وجود سابقه خانوادگی بالا بودن کلسترول خون یا ابتلا به بیماری‌های قلبی
  • اضافه وزن داشتن یا چاق بودن
  • مصرف زیاد الکل
  • سیگار کشیدن
  • داشتن سبک زندگی غیر فعال و بی‌تحرک
  • ابتلا به دیابت، بیماری کلیوی، سندرم تخمدان پلی کیستیک یا کم کاری غده تیروئید

همه این موارد احتمال بالا رفتن سطح کلسترول در خون را افزایش می‌دهند

در آزمایش کلسترول خون، چه چیزی اندازه‌گیری می‌شود؟


آزمایش کامل کلسترول چهار نوع لیپید یا چربی را در خون اندازه‌گیری می‌کند:

 کلسترول کامل

این میزان کل کلسترول در خون شما است.

 کلسترول لیپوپروتئین کم تراکم (ال دی ال)

این نوع کلسترول، کلسترول “بد” نامیده می‌شود. بالا رفتن زیاد این نوع کلسترول احتمال بروز حملات قلبی، سکته مغزی و ارترواسکلروزیس را افزایش می‌دهد.

کلسترول لیپوپروتئین پرتراکم (اچ دی ال)

این نوع کلسترول، کلسترول “خوب” خون محسوب می‌شود زیرا به دفع ال دی ال از خون کمک می‌کند.

 تری‌گلیسیرید

زمانی که شما غذا می‌خورید، بدن کالری غیر ضروری را به تری‌گلیسیرید تبدیل کرده که به شکل سلول‌های چربی ذخیره می‌شود. احتمال افزایش تری‌گلیسیرید در افرادی که اضافه وزن یا دیابت دارند و افرادی که زیاد شیرینی می‌خورند یا الکل زیادی مصرف می‌کنند زیاد است.

 آماده‌سازی برای انجام آزمایش کلسترول خون


در برخی موارد، پزشک ممکن است از شما بخواهد که این آزمایش را ناشتا انجام دهید. اگر شما بخواهید که فقط اچ دی ال یا کلسترول کامل خون را اندازه‌گیری کنید می‌توانید قبل از انجام آزمایش غذا بخورید. به هر حال اگر شما می‌خواهید آزمایش کامل لیپید بدهید باید حداقل از 9 تا 12 ساعت قبل از انجام آزمایش از خوردن و آشامیدن خودداری کنید.

قبل از انجام آزمایش، شما باید موارد زیر را به پزشک خود بگویید:

  • هر علامت یا بیماری که به آن مبتلا هستید
  • سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری‌های قلبی
  • همه داروها و مکمل‌هایی که در حال حاضر استفاده می‌کنید.

اگر دارویی مانند داروهای ضد بارداری مصرف می‌کنید که ممکن است سطح کلسترول خون شما را افزایش می‌دهد ممکن است پزشک از شما بخواهد که از چند روز قبل از انجام آزمایش، مصرف این داروها را قطع کنید.

آزمایش کلسترول خون چگونه انجام می‌شود؟


آزمایش-کلسترول-خون

برای بررسی میزان کلسترول خون، پزشک از شما نمونه خون می‌گیرد. ممکن است این نمونه خون در هنگام صبح که از شب قبل از آن چیزی نخورده‌اید گرفته شود.

در هنگام خون‌گیری برای انجام آزمایش کلسترول ممکن است مشکلات بسیار کمی نیز پیش بیاید. ممکن است شما کمی احساس ضعف کرده یا در ناحیه خون‌گیری درد داشته باشید. احتمال بروز عفونت در محل خون‌گیری نیز به میزان کمی وجود دارد.

نتایج آزمایش به چه معنا است؟


نتایج-کلسترول

سطح کلسترول خون به صورت میلی‌گرم کلسترول در دسی لیتر خون سنجیده می‌شود. نتایج ایده آل در بزرگسالان به شرح زیر می‌باشد:

  • ال دی ال: 70 تا 130 میلی‌گرم بر دسی لیتر (هر چه پایین‌تر بهتر)
  • اچ دی ال: بیش از 40 تا 60 میلی‌گرم بر دسی لیتر (هر چه بیشتر بهتر)
  • کلسترول تام: کمتر از 20 میلی‌گرم بر دسی لیتر (هر چه کمتر بهتر)
  • تری‌گلیسیرید: 10 تا 150 میلی‌گرم بر دسی لیتر (هر چه کمتر بهتر)

اگر کلسترول خون شما خارج از حد طبیعی باشد، احتمال بروز بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و آترواسکروزیس افزایش می‌یابد. اگر نتایج آزمایش غیر طبیعی باشد، ممکن است پزشک دستور انجام آزمایش گلوکوز را برای بررسی ابتلا به دیابت بدهد. پزشک ممکن است دستور انجام آزمایش تیروئید را نیز برای بررسی احتمال کم کاری تیروئید بدهد.

برای تفسیر دقیق نتایج آزمایش از این دستورالعمل‌های عمومی راهنما استفاده کنید.

کلسترول تام

کمتر از 5.2 میلی مول بر لیتر

مطلوب

بین 5.2 تا 6.2 میلی مول در لیتر

در مرز بالا رفتن

بیش از 6.2 میلی مول در لیتر

بالا

LDL cholesterol

کلسترول ال دی ال

 

کمتر از 1.8 میلی مول در لیتر

مناسب برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی یا دیابت

کمتر از 2.6 میلی مول بر لیتر

بهینه برای افرادی که احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی در
آنها وجود دارد

2.6 تا 3.3 میلی مول بر لیتر

نزدیک به بهینه اگر فرد مبتلا به بیماری‌های قلبی نباشد.
بالا؛ برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی

3.4 تا 4.1 میلی مول بر لیتر

در مرز بالا بودن اگر بفرد به بیماری‌های قلبی مبتلا نباشد.
بالا برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی

160 تا 189 میلی‌گرم بر دسی لیتر

4.1 تا 4.9 میلی مول بر لیتر

بالا؛ اگر فرد به بیماری قلبی مبتلا نباشد. بسیار بالا؛ برای
افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی

190 میلی‌گرم بر دسی لیتر و بالاتر

بیش از 4.9 میلی مول بر لیتر

بسیار بالا

کلسترول اچ دی ال

کمتر از 1 میلی مول بر لیتر

ضعیف

1 تا 1.5 میلی مول بر لیتر

بهتر

بیش از 1.5 میلی مول بر لیتر

عالی

چه عواملی روی نتیجه تست اثرگذار است؟


در برخی موارد، نتایج آزمایش کلسترول ممکن است اشتباه باشد. ناشتا بودن نامناسب، مصرف برخی داروها، مشکلات هورمونی و بسیاری از عوامل دیگر می‌توانند بر نتایج آزمایش تأثیر گذاشته و به اشتباه نتایج را مثبت یا منفی نشان دهند. معمولاً آزمایش همزمان ال دی ال و اچ دی ال، نتایج دقیق‌تری را نسبت به زمانی که فقط ال دی ال مورد آزمایش قرار گیرد. نشان می‌دهد

علاوه بر موارد ذکرشده عوامل زیر نیز روی نتیجه تست اثرگذار است:

رژیم غذایی نرمال

شما باید در هفته‌ای که قرار است در آن آزمایش بدهد به صورت نرمال غذا بخورید تا احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی در شما با دقت اندازه‌گیری شود. اگر معمولاً غذاهای چرب نمی‌خورید، از خوردن غذاهای حاوی چربی‌های ترانس، چربی‌های اشباع و کلسترول خودداری کنید. غذاهای حاوی چربی‌های اشباع و کلسترول علل اصلی بالا رفتن کلسترول هستند.

الکل

الکل باعث می‌شود که تری‌گلیسیرید به شدت بالا برود. شما باید از 24 ساعت قبل از انجام آزمایش کلسترول از مصرف مشروبات الکلی خودداری کنید. شراب اچ دی ال یا کلسترول خوب را افزایش می‌دهد اما شما نباید قبل از انجام آزمایش خون، الکل مصرف کنید.

خوردن غذا و نوشیدنی‌ها به خصوص نوشیدنی‌های الکلی، تری‌گلیسیرید و کلسترول تام خون را افزایش می‌دهد. اگر بیمار ناشتا آزمایش ندهد ممکن است پزشک یک دوره درمانی غیر ضروری را برای وی تجویز نماید.

تأثیر غذا در طول 12 ساعت

در برخی موارد توصیه می‌شود که برای اندازه‌گیری اچ دی ال و ال دی ال و آزمایش کلسترول، بیمار از 12 ساعت قبل از انجام آزمایش از خودن هر گونه غذا و نوشیدنی به جز آب خودداری کند. خوردن غذا در این مدت ممکن است باعث شود که سطح ال دی ال و اچ دی ال کمتر از سطح واقعی انها نشان داده شود. همچنین ممکن است سطح اندازه‌گیری شده تری گیسیرید و لیپیدهای دیگر موجود در خون را بیشتر نشان دهد. آب را می‌توان قبل از انجام آزمایش نوشید زیار تاثیری بر دقت نتایج آزمایش ندارد.

 تأثیر غذا پس از 12 ساعت

70 ساعت طول می‌کشد تا غذا به طور کامل هضم شود اما احتمال این که نخوردن غذا بیش از 12 ساعت قبل از انجام آزمایش بر نتایج آن تأثیر چشمگیری داشته باشد کم است. به هر حال، الگوی پایدار مصرف غذاهای پر کلسترول، چربی‌های اشباع و چربی‌های ترانس باعث می‌شود که نتایج آزمایش‌های کلسترول تضعیف شود.

کودکان و آزمایش کلسترول


کودکان-و-کلسترول-خون

انجمن ملی قلب، خون و ریه توصیه می‌کند که برای بیشتر کودکان در سنین بین 9 تا 11 سال آزمایش کلسترول انجام شود و آزمایش بعدی بین سنین 17 تا 21 سالگی انجام شود.

آزمایش کلسترول معمولاً نباید ببین 12 تا 16 سالگی انجام شود زیرا ترشح هورمون‌های بلوغ در این دوره بر نتایج آزمایش تأثیر می‌گذارد.

اگر در خانواده سابقه ابتلا به بیماری‌های قلبی، چاقی یا دیابت در سنین پایین وجود دارد ممکن است پزشک دستور انجام آزمایش کلسترول را زودتر داده و از کودک شما بخواهد که به طور مرتب آزمایش دهید.

 درمان کوتاه پس از انجام آزمایش


درمان

بالا بودن کلسترول را می‌توان با تغییر در سبک زندگی و مصرف برخی داروها درمان کرد. پایین آوردن سطح ال دی ال خون به جلوگیری از بروز مشکلات مرتبط با قلب و عروق خونی کمک می‌کند.

برای کمک به کاهش کلسترول خون، کارهای زیر را انجام دهید:

  • استعمال دخانیات را ترک کنید و مصرف الکل را محدود نمایید.
  • از خوردن غذاهای چرب و شور خودداری کنید و از یک رژیم غذایی متعادل پیروی کنید. مقادیر زیادی سبزیجات، میوه، محصولات حاوی غلات کامل، محصولات لبنی کم چرب و منابع پروتئینی گوشتی مصرف کنید.
  • به طور مرتب ورزش کنید. سعی کنید 150 دقیقه در هفته ورزش‌های شدید هوازی انجام دهید و دو جلسه در هفته برای تقویت عضلات خود ورزش کنید.

ممکن است پزشک از شما بخواهد که از یک رژیم غذایی درمانی پیروی کنید. در این برنامه غذایی فقط 7 درصد از کالری روزانه شما باید از چربی‌های اشباع شده تأمین شود. همچنین باید در روز، کمتر از 200 میلی‌گرم کلسترول از غذاها دریافت کنید.

 سؤالات رایج در مورد انجام آزمایش کلسترول خون


 از چه مدت قبل از انجام آزمایش کلسترول نباید غذا خورد؟

  • به شما گفته خواهد شد که از 14 ساعت قبل از انجام آزمایش و خون‌گیری چیزی نخورید و نیاشامید (به جز آب)
  • شما از 48 ساعت قبل از انجام آزمایش نباید الکل مصرف کنید

آیا صبح روز آزمایش می‌توانم یک فنجان قهوه بنوشم؟

خیر، متأسفانه نشیدن هر مایعی قبل از انجام آزمایش ممنوع می‌باشد.

 آیا پس از انجام آزمایش کلسترول می‌توانم غذا بخورم؟

پس از انجام آزمایش می‌توانید مطابق رژیم غذایی معمول خود، غذا بخورید. پزشک ممکن است در مورد مصرف برخی داروها که قبل از انجام آزمایش، مصرفشان قطع شده بود با شما صحبت کند.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

کنترل کلسترول خون یکی از فرصت‌های متعددی است که برای به حداقل رساندن احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و بیماری‌های عروق محیطی وجود دارد. پزشک در مورد منافع و مضرات رژیم‌های غذایی، تمرین‌های ورزشی و داروهایی که باید به طور مادام‌العمر برای کنترل کلسترول در بدن مصرف کنید با شما صحبت خواهد کرد.

آزمایش آنتی بادی ضد تیروئیدTPO و کنترل آن در بیماریهای خود ایمنی

آزمایش-آنتی-بادی

همچنین با عناوین زیر شناخته می‌شود: اتو آنتی بادی‌های تیروئید / آنتی تیروئید / آنتی بادی‌های آنتی میکروزومال / TPO / آنتی TPO

نام رسمی: تیروئید پراکسیداز آنتی بادی؛ آنتی بادی تیروگلوبولین؛ آنتی بادی گیرنده هورمون تحریک کننده تیروئید

تیروئید اتو آنتی بادی ها، آنتی بادی‌هایی هستند که زمانی تولید می‌شوند که سیستم ایمنی بدن به اشتباه اجزای غده تیروئید یا پروتئین‌های تیروئید را هدف قرار می‌دهد که باعث التهاب مزمن تیروئید (تیروئیدیتیس)، آسیب بافتی و یا اختلال عملکرد تیروئید می‌شود. آزمایشات آزمایشگاهی حضور و میزان خاصی از آنتی بادی‌های تیروئیدی را در خون اندازه گیری می‌کنند.

تیروئید یک غده پروانه‌‍ای شکل کوچک است که در پشت لوله هوایی در گلو، به صورت مسطح قرار دارد. هورمون‌های اولیه که تولید می‌کند، تیروکسین (T4) ( لینک به مقاله T4) و تری یودوتیرین (triiodothyronine) (T3) می‌باشند که در تنظیم میزان سوخت و ساز بدن و مصرف انرژی (متابولیسم) نقش حیاتی در بدن دارد. بدن از یک سیستم بازخوردی استفاده می‌کند که در آن هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) لینک به مقاله تیروئید، کم کاری، پر کاری، سرطان، تیروئید را به منظور تولید T4 و T3 تا اندازه نیاز ترشح می‌کند. این سیستم به حفظ مقدار نسبتا پایدار هورمون‌های تیروئیدی در خون کمک می‌کند. هنگامی که آنتی بادی‌های تیروئیدی با این فرآیند تداخل ایجاد می‌کنند، می‌توانند منجر به بیماری مزمن و اختلالات خودایمنی مرتبط با هیپوتیروئیدیسم یا هیپرتیروئیدیسم مانند بیماری گریوس ( Graves disease)  یا تیروئیدیت هاشیموتو (Hashimoto thyroiditis ) می‌‍شوند.

تیروئید یک غده در پایین گردن شماست که درست زیر قسمت سیب آدم قرار دارد. این غده باعث تولید هورمون‌هایی در بدن بدن شما می ‌شود که میزان مصرف انرژی و گرم شدن بدن را کنترل می‌کند و عملکرد مغز، قلب، عضلات و دیگر اعضای بدن را کنترل می‌کند. آنتی بادی‌ها توسط سیستم ایمنی بدن شما برای محافظت از بدن در برابر باکتری‌ها و ویروس‌ها ساخته می‌شوند. وقتی مواد مضر به بدن شما حمله می‌کنند، آنتی بادی‌ها آنها را از بین می‌برند. گاهی اوقات بدن شما به اشتباه آنتی بادی ضد تیروئید تولید می‌کند که به غده تیروئید خود فرد حمله می‌کند. این امر باعث می‌شود هورمون‌های تیروئیدی بیش از حد و یا خیلی کم تولید شوند. اگر پزشک شما فکر می‌کند که ممکن است شما بیماری هاشیموتو یا بیماری گریوس داشته باشید، ممکن است میزان آنتی بادی شما را آزمایش کند. شما همچنین ممکن است به آزمایش نیاز داشته باشید اگر موارد زیر را داشته باشید:

گواتر

نتایج غیرطبیعی از سایر تست‌های تیروئید.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره با متخصصین در آزمایشگاه تخصصی ما میتوانید با شماره ما تماس بگیرید.

تست‌های آنتی بادی تیروئیدی شامل موارد زیر است


آنتی بادی تیروئید پراکسیداز (TPO)

آنتی بادی تیروگلوبولین (TGAb)

آنتی بادی‌های گیرنده هورمون تحریک کننده تیروئید (TSHRAb)، از جمله ایمونوگلوبولین تحریک کننده تیروئید (TSI) و ایمونوگلوبولین مهار کننده اتصال تیروئید (TBII)

این تست‌ها چگونه استفاده می‌شوند؟ 


آزمایش آنتی بادی‌های تیروئیدی، مانند آنتی بادی تیروئید پراکسیداز (TPO)، در ابتدا برای کمک به تشخیص بیماری خود ایمنی تیروئید و تشخیص آن از دیگر انواع اختلالات عملکردی تیروئید تجویز می‌شود. آنتی بادی‌های تیروئیدی هنگامی ایجاد می‌شوند که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به اجزای غده تیروئید یا پروتئین‌های تیروئید حمله می‌کند و منجر به التهاب مزمن تیروئید (تیروئیدیس)، آسیب بافتی و یا اختلال عملکرد تیروئید می‌شود. (برای اطلاعات بیشتر به بخش “چه چیزی آزمایش شده است” مراجعه کنید).

یک یا چند تست زیر ممکن است برای کمک به تشخیص و  یا پیگیری درمان یک اختلال تیروئیدی خود ایمن انجام شود:

  • آنتی بادی تیروئید پراکسیداز (TPO) – شایع ترین آزمایش انجامی برای بیماری خودایمن تیروئید می‌باشد؛ که در بیماری گریوز یا تیروئیدیتیس هاشیموتو افزایش می‌یابد.
  • آنتی بادی تیروگلوبولین (TGAb) – این آنتی بادی تیروگلوبولین را مورد هدف قرار می‌دهد که فرم ذخیره‌ای هورمون‌های تیروئیدی است.
  • آنتی بادی‌های گیرنده هورمون تحریک کننده تیروئید (TSHRAb) شامل دو نوع از اتو آنتی بادی‌ها است که به پروتئین‌های تیروئیدی متصل می‌شوند که در حالت عادی TSH به آنها متصل می‌شد: ( گیرنده‌های TSH)
  • ایمونوگلوبولین تحریک کننده تیروئید (TSI) که به گیرنده‌ها متصل می‌شود و تولید هورمون‌های تیروئیدی را افزایش می‌دهد و منجر به هایپرتیروئیدیسم یا پر کاری تیروئید می‌شود.
  • ایمونوگلوبولین مهار کننده اتصال به تیروئید (TBII) TSH را بلوک می‌کند و از اتصال آن به گیرنده‌ها جلوگیری می‌کند، و تولید هورمون‌های تیروئیدی را متوقف می‌کند و باعث هایپوتیروئیدیسم یا کم کاری تیروئید می‌شود.

TBII به طور معمول مورد آزمایش قرار نمی‌گیرد، اما TSI اغلب برای کمک به تشخیص بیماری گریوز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این آزمایش‌ها ممکن است دستورالعملی برای بررسی علت بزرگ شدن تیروئید (گواتر) یا سایر علائم و نشانه‌های مرتبط با سطوح پایین یا بالای هورمون تیروئید باشد. این تست‌ها ممکن است به عنوان یک ابزار پیگیری روند بهبودی بیماری زمانی که سایر تست‌های تیروئید مانند Free T3، FreeT4  و TSH اختلال عملکردی تیروئید را نشان می‌دهد، مورد استفاده قرار بگیرند.

یک یا چند تست آنتی بادی تیروئید نیز ممکن است برای تعیین اینکه آیا فرد مبتلا به اختلالات خود ایمنی، در معرض خطر ابتلا به اختلالات عملکردی تیروئیدی است یا نه. این حالت ممکن است در بیماری‌هایی مانند لوپوس اريتماتوز سیستمیک، آرتریت روماتوئید یا آنمی فقرآهن رخ دهد.

فردی که برای سرطان تیروئید درمان می‌شود، روند درمانی وی با آزمون آنتی تیروگلوبولین کنترل می‌شود. در این مورد، آزمون آنتی بادی تیروگلوبولین برای تعیین اینکه آیا آنتی بادی در خون فرد وجود دارد و یا خیر و احتمال اینکه در آزمون برای اندازه گیری سطح تیروگلوبولین تداخل ایجاد می‌کند یا خیر، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این تست چه زمانی تجویز می‌شود؟ 


انجام آزمایش ممکن است در مواردی که فرد TSH ویا Free T4 غیر طبیعی دارد، و یا علائم و نشانه‌های کم یا زیاد بودن هورمون تیروئید را نشان می‌دهد، و یا زمانی که فرد گواتر دارد، به خصوص اگر علت بیماری وی خود ایمنی باشد، تجویز می‌شود.

سطح پایین هورمون‌های تیروئیدی (کم کاری تیروئید) می‌تواند علائم زیر را در فرد باعث شود:

افزایش وزن

خستگی

پوست خشک

ریزش مو

عدم تحمل سرما

یبوست

سطح بالای هورمون تیروئید (پر کاری تیروئید) می‌تواند علائم زیر را داشته باشد:

تعریق

ضربان قلب سریع

اضطراب

لرزش

خستگی

مشکلات خواب

کاهش وزن ناگهانی

چشمان پف کرده

جدول زیر خلاصه‌ای از موارد انجام تست‌های اتوآنتی بادی تیروئید که ممکن است انجام شود را ذکر کرده است.

آنتی بادی تیروئیدی

علامت اختصاری

در موارد زیر وجود دارد

چه زمانی درخواست می‌شود

آنتی بادی تیروئید پراکسیداز

TPOAb

بیماری هاشیموتو و گریوز

هنگامی که یک فرد علائم بیماری تیروئید را نشان می‌دهد؛ زمانیکه یک پزشک شروع به درمان بیمار با دارو می‌کند که خطر ابتلا به هیپوتیروئیدی را در زمانی که آنتی بادی‌های TPO وجود دارند، افزایش می‌دهد. داروهایی مانند لیتیوم، آمیودارون، اینترفرون آلفا یا اینترلوکین-2 جزو این دسته از داروها هستند.

با مشکلات باروری مانند سقط جنین، پیش اکلامپسیا، زایمان زودرس و نارسایی مزمن لقاح مرتبط است.

آنتی بادی تیروگلوبولین

TgAb

سرطان غده تیروئیدی و بیماری هاشیموتو

هر زمان که تست تیروگلوبولین برای بررسی اینکه آیا آنتی بادی وجود دارد و احتمالا با نتایج آزمایش مورد نظر تداخل ایجاد می‌کند یا خیر. (مثلا در فواصل منظم بعد از درمان سرطان
تیروئید)

آنتی بادی گیرنده هورمون تحریک کننده تیروئیدی،
ایمونوگلوبولینتحریک کننده تیروئید

TRAb, TSHR Ab, TSI

بیماری گریوز

زمانی که فرد علائم پرکاری غده تیروئید دارد

اگر یک زن باردار دارای بیماری اتوایمیون  تیروئید شناخته شده (مانند تیروئیدیت هاشیموتو یا بیماری گریوز) یا اختلال خود ایمنی دیگر که در تیروئید فرد دخالت داشته باشد، یک یا چند تست آنتی بادی تیروئید ممکن است در اوایل بارداری و سپس دوباره در نزدیکی انتهای بارداری درخواست می‌شود. این تست‌ها برای کمک به تعیین اینکه آیا کودک ممکن است در معرض خطر اختلال عملکردی تیروئید قرار گیرد، استفاده می‌شود. آنتی بادی‌های تیروئیدی می‌توانند از جفت عبور کرده و باعث ایجاد کم کاری تیروئید و یا پرکاری تیروئید در جنین یا نوزاد شوند.

تست آنتی بادی تیروئید نیز  زمانی که یک فرد مبتلا به اختلال اتوایمیون دارای علائم و اختلالاتی در عملکرد تیروئید خود باشد و یا زمانی که مشکلات جنسی داشته باشد که مشکوک به ارتباط آن با آنتی بادی‌ها باشند، ممکن است تجویز شود.

نتیجه این تست نشانگر چیست؟ 


نتایج آزمون منفی بدان معنی است که اتوآنتی بادی‌های تیروئیدی در زمان آزمایش در خون وجود نداشتند و ممکن است نشان دهند که علائم ناشی از بیماری علتی غیر از حالت اتوایمون داشته‌اند. با این حال، درصد معینی از افرادی که مبتلا به بیماری اتوایمیون تیروئیدی هستند، اتوآنتی بادی ندارند. اگر شرایط بیمار مشکوک باشد که اتوآنتی بادی‌ها ممکن است در طول زمان افزایش یابند، همانطور که در برخی از اختلالات خود ایمنی اتفاق می‌افتد، تکرار تست ممکن است یک زمان دیگر نیز انجام شود.

در موارد مختلفی از بیماری‌های تیروئیدی و خودایمنی مانند سرطان‌های تیروئید، دیابت نوع 1، آرتریت روماتوئید، آنمی پرنشیوس و بیماری‌های خود ایمنی واسکولار کلاژن، موارد خفیف تا متوسط از حضور آنتی بادی‌های تیروئیدی دیده می‌شود.غالبا افزایش قابل توجه آنتی بادی در بیماری‌های اتوایمیون تیروئید نظیر هاشیموتو و بیماری گرایوز دیده می‌شود.

به طور کلی، وجود آنتی بادی‌های تیروئیدی، نشانگر وجود یک اختلال تیروئید خود ایمن و در سطح بالاتر، احتمال بیشتر وجود این گونه بیماری را در فرد بیان می‌کند. سطوح آنتی بادی که در طول زمان افزایش می‌یابد، ممکن است بیشتر از حالت پایدار اهمیت داشته باشد، زیرا ممکن است افزایش فعالیت‌های خودایمنی را در فرد نشان دهد. تمام این آنتی بادی‌ها، در صورت حضور در یک زن باردار، می‌توانند خطر ابتلا به کم کاری یا پر کاری تیروئید را در نوزادان یا جنین افزایش دهند.

اگر فرد مبتلا به سرطان تیروئید دارای آنتی بادی‌های تیروگلوبولین باشند، ممکن است با آزمایش‌هایی که برای سطوح تیروگلوبولین انجام می‌شوند، تداخل داشته باشند. این موضوع ممکن است بدان معنا باشد که تست تیروگلوبولین نمی‌تواند به عنوان تومور مارکر برای بررسی سرطان تیروئید در فرد مورد استفاده قرار گیرد. برخی از روش‌های آزمایش، از جمله روشی به نام اسپکتومتری جرمی، توسط وجود آنتی بادی تیروگلوبولین تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. وقتی آزمایش با این روش ها انجام می‌شود، صرف نظر از اینکه آیا آنتی بادی تیروگلوبولین وجود دارد یا نه، می‌تواند به عنوان یک تومور مارکر نیز مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، اگر یک روشی استفاده شود که تحت تاثیر آنتی بادی‌های تیروگلوبولین قرار می‌گیرد، سطح خود آنتی بادی‌ها را می‌توان به عنوان تومور مارکر برای نظارت بر روند درمان سرطان تیروئید استفاده کرد. اگر آنها در ابتدا وجود نداشتند و یا مقادیر کمی بودند، اما در طول زمان افزایش یابند، احتمال دارد که درمان موثر نبوده و سرطان ادامه یا تکرار یافته باشد. اگر سطوح آنتی بادی در حال کاهش باشد و یا به حدی پایین یافته باشد که غیر قابل تشخیص باشد، احتمال بیشتری دارد که درمان در ریشه کن کردن سرطان موثر بوده باشد.

درصد مشخصی از افراد سالم ممکن است برای یک یا چند آنتی بادی تیروئیدی مثبت باشند. شیوع این آنتی بادی‌ها در زنان بیشتر است و با افزایش سن بیشتر می‌شود و برای آنتی بادی‌های تیروئید پراکسیداز خطر بالقوه رشد بیماری‌های تیروئیدی در آینده را نشان می‌دهد. اگر فرد مبتلا به اختلال عملکرد تیروئید بدون هیچ علائمی دارای آنتی بادی تیروئیدی باشد، پزشک در طول زمان سلامت فرد را دنبال خواهد کرد. در حالی که اغلب این افراد ممکن است هرگز اختلال عملکرد تیروئید را تجربه نکنند، ممکن است تعدادی از آن‌ها مبتلا به این گونه بیماری‌ها شوند.

اطلاعات بیشتر در مورد تست آنتی بادی‌های تیروئید 


حساسیت و اختصاصیت تست‌های آنتی بادی تیروئید در حال بهبود و پیشرفت است اما هنوز آنقدری که پزشکان دوست دارند اختصاصی و صحیح باشد، نیست. تمام آزمایشات آنتی بادی تیروئید در طول زمان تغییر کرده است. همین موضوع یکی از دلایلی است که تست ها از لحاظ تاریخی نام‌های مختلفی به خود گرفته‌اند. همچنین این تست‌ها روش‌های انجام مختلفی داشته و هر یک دارای رنج مرجع (نرمال) متفاوتی است. اگر کسی آزمایشات مختلفی در طول زمان‌های مختلف برای بررسی وضعیت بیماری داشته باشد، بهتر است آزمایشات توسط یک آزمایشگاه و هر بار با استفاده از همان روش انجام شود.

آیا آنتی بادی‌های تیروئیدی بخشی از تست روتین تیروئید هستند؟ 


نه، آنها معمولا تنها زمانی انجام می‌شوند که مشخص شود که فرد تیروئید بزرگ یا علائمی که اختلال عملکرد تیروئید را نشان می‌دهند، دارا می‌باشد. غربالگری معمول تیروئید معمولا با استفاده از تستهای تیروئید مانند TSH و  FreeT4 انجام می‌شوند.